გამოდის 1998 წლიდან
სტატიები
2011-12-14
სკოლა - სოფლის სიცოცხლის აუცილებელი პირობა
ვა­ნის რა­ი­ონ­ში დღე­ი­სათ­ვის 31 სა­ჯა­რო სკო­ლა ფუნ­ქ­ცი­ო­ნი­რებს 4500 მოს­წავ­ლი­თა და 650 პე­და­გო­გით, რო­მელ­თა შო­რის 30 უკ­ვე სერ­ტი­ფი­ცი­რე­ბუ­ლია. სწავ­ლე­ბის ხა­რის­ხის ამაღ­ლე­ბის ერთ-ერ­თი გა­რან­ტი ესე­ცაა, თუმ­ცა არ­სე­ბობს სხვა კომ­პო­ნენ­ტე­ბიც, რო­მელ­თა ერ­თობ­ლი­ო­ბაც ხა­რის­ხი­ა­ნი ცოდ­ნის მი­ღე­ბის აუცი­ლე­ბე­ლი პი­რო­ბაა და სა­ხელ­მ­წი­ფოს თა­ნად­გო­მას ამ მხრივ გა­დამ­წყ­ვე­ტი მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა აქვს. ასე­თი თა­ნად­გო­მის მა­გა­ლი­თე­ბი ვა­ნის სკო­ლებ­შიც თვალ­სა­ჩი­ნოა, მაგ­რამ სა­ერ­თო ეკო­ნო­მი­კუ­რი მდგო­მა­რე­ო­ბის გა­უმ­ჯო­ბე­სე­ბის გა­რე­შე სა­სურ­ვე­ლი შე­დე­გის მიღ­წე­ვა მა­ინც გა­ჭირ­დე­ბა. ამა­ში კი­დევ ერ­თხელ დავ­რ­წ­მუნ­დი, რო­ცა საგ­ან­მა­ნა­თ­ლებლო რესურსცენტრის უფ­როსი, ბა­ტო­ნი ივანე კორძაძე სა­­­კუ­თარ კა­ბი­ნეტ­ში, რუ­კა­ზე მიჩ­ვე­­ნებ­და მცი­რე­კონ­ტინ­გენ­ტი­ან სკო­­ლებს. სამ­წუ­ხა­როდ, მა­თი რიცხ­ვი არც ისე ცო­ტაა — გა­დი­დი, ონ­ჯო­ხე­თი (8 მოს­წავ­ლე), ზე­და­გო­რა, დუცხუ­ნი... ინა­შა­უ­რიც ერთ-ერ­თი მათ­გა­ნია, თუმ­ცა სხვებ­თან შე­და­რე­ბით, აქ ვი­თა­რე­ბა უკე­თე­სია — 33 ბავ­შ­ვი სწავ­ლობს სა­ბა­ზო სკო­ლა­ში. გავ­ლილ­მა 20-წლე­ულ­მა სა­ქარ­თ­ვე­ლოს ყვე­ლა სოფ­ლის სკო­ლას და­ას­ვა ეს და­ღი. რიგ შემ­თხ­ვე­ვა­ში სწო­რედ ეკო­ნო­მი­კუ­რი მდგო­მა­რე­ო­ბის გა­მო დაც­ლი­ლი სოფ­ლე­ბი გახ­და სკო­ლე­ბის ოპ­ტი­მი­ზა­ცი­ის მი­ზე­ზი. ბევ­რ­გან, მათ შო­რის ვა­ნის მა­ღალ­მ­თი­ან სოფ­ლებ­ში, ასე­თი გა­ერ­თი­ა­ნე­ბე­ბი შე­ჩე­რე­ბუ­ლია რე­ლი­ე­ფუ­რი პი­რო­ბე­ბის გა­მო. ჩვენ­თან სა­უ­ბარ­ში ინა­შა­უ­რე­ლე­ბიც იხ­სე­ნე­ბენ, რო­გორ ში­შობ­დ­ნენ, რომ მა­თი სკო­ლაც არ მი­ე­ერ­თე­ბი­ნათ ამაღ­ლე­ბის სა­ჯა­რო სკო­ლის­თ­ვის, მა­შინ ხომ ფე­ხით 5-6კმ-ის გავ­ლა მო­უ­წევ­დათ ყო­ველ­დღე მოს­წავ­ლე­ებს, თუ არა­და ტრან­ს­პორ­ტის ფუ­ლი კი­დევ ერ­თი პრობ­ლე­მა იქ­ნე­ბო­და მა­თი ოჯა­ხე­ბის­თ­ვის. კარ­გია, რომ ეს ასე არ მოხ­და, იმე­დია არც მო­მა­ვალ­ში შე­იც­ვ­ლე­ბა რა­მე, მით უმე­ტეს, რომ სკო­ლა ახალ, მყა­რად ნა­შე­ნებ შე­ნო­ბა­ში 1976 წლი­დან გად­მო­ვი­და სულ 1კმ-ით მო­შო­რე­ბუ­ლი ძვე­ლი შე­ნო­ბი­დან. მა­შინ 8-წლი­ან სკო­ლა­ში 154 მოს­წავ­ლე და 25 მას­წავ­ლე­ბე­ლი ირიცხე­ბო­და. დღეს 9-კლა­სი­ან სა­ბა­ზო სკო­ლა­ში 33 მოს­წავ­ლე და 15 პე­და­გო­გია. სკო­ლის იმე­დი 3 პირ­ველ­კ­ლა­სე­ლი და კი­დევ ის 3 პატარაა, რო­მე­ლიც მო­მა­ვალ წელს შე­ა­ღებს სკო­ლის კარს, უფ­რო შო­რე­უ­ლი პერ­ს­პექ­ტი­ვი­თაც ამ­დე­ნი (იქ­ნებ 1-2-ით მე­ტი) პირ­ველ­კ­ლა­სე­ლი ეყო­ლე­ბა ინა­შა­უ­რის სკო­ლას. სოფ­ლის უმ­თავ­რე­სი საყ­რ­დე­ნიც ესაა.
ვრცლად>>>
2011-12-14
განვითარებისა და სწავლის თეორიები
ალბერტ ბანდურა

ალ­ბერტ ბან­დუ­რა და­ი­ბა­და 1925 წელს, კა­ნა­და­ში. იყო სტენ­ფორ­დის დ. ჯორ­და­ნის სა­ხე­ლო­ბის უნი­ვერ­სი­ტე­ტის სო­ცი­ა­ლუ­რი მეც­ნი­ე­რე­ბე­ბის კა­თედ­რის პრო­ფე­სო­რი და ამე­რი­კელ ფსი­ქო­ლოგ­თა ასო­ცი­ა­ცი­ის თავ­მ­ჯ­დო­მა­რე.
ბან­დუ­რამ თა­ვის თე­ო­რი­ას სო­ცი­ა­ლურ-კოგ­ნი­ტუ­რი დას­წავ­ლის თე­ო­რია უწო­და, რად­გან, მი­სი­ვე გან­მარ­ტე­ბით, „სო­ცი­ა­ლუ­რი“ ხაზს უს­ვამს ადა­მი­ა­ნის შე­მეც­ნე­ბი­სა და ქცე­ვის სო­ცი­ა­ლურ წარ­მო­მავ­ლო­ბას, ხო­ლო „კოგ­ნი­ტუ­რი“ — ადა­მი­ა­ნის ემო­ცი­ა­ზე, მო­ტი­ვა­ცი­ა­სა და ქმე­დე­ბებ­ზე შე­მეც­ნე­ბი­თი პრო­ცე­სე­ბის ზე­მოქ­მე­დე­ბას.
ბან­დუ­რას თე­ო­რი­ის ძი­რი­თა­დი თე­მა არის დაკ­ვირ­ვე­ბის გზით დას­წავ­ლა. მის თე­ო­რი­ა­ში ხაზ­გას­მუ­ლია, რომ ადა­მი­ან­მა შე­იძ­ლე­ბა შე­ი­ძი­ნოს ახა­ლი გა­მოც­დი­ლე­ბა, ახა­ლი ქცე­ვა, არა მხო­ლოდ უშუ­ა­ლოდ ამ ქცე­ვის გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბის გზით, არა­მედ სხვა ადა­მი­ა­ნე­ბის (ე. წ. მო­დე­ლე­ბის) ქცე­ვა­ზე დაკ­ვირ­ვე­ბით და მი­ბაძ­ვით. ეს პრინ­ცი­პუ­ლად ახა­ლი მიდ­გო­მა გა­მო­არ­ჩევს ბან­დუ­რას თე­ო­რი­ას დას­წავ­ლის სხვა თე­ო­რი­ე­ბის­გან. იგი მი­იჩ­ნევს, რომ დას­წავ­ლა შე­საძ­ლე­ბე­ლია მა­ში­ნაც კი, რო­დე­საც ადა­მი­ა­ნი პირ­და­პირ არ იმე­ო­რებს „მო­დე­ლის“ ქცე­ვას. თა­ვი­სი პო­ზი­ცი­ის გა­სამ­ყა­რებ­ლად მას შემ­დე­გი მა­გა­ლი­თი მოჰ­ყავს:
ვრცლად>>>
2011-12-12
განვითარებისა და სწავლის თეორიები
ბერას ფედერიკ სკინერი (1927-1987) 

ამე­რი­კე­ლი ფსი­ქო­ლო­გი ბე­რას ფრე­დე­რიკ სკი­ნე­რი, ფი­ლო­სო­ფი­ურ მეც­ნი­ე­რე­ბა­თა დოქ­ტო­რი, 1945-1948 წლებ­ში იყო ინ­დი­ა­ნას უნი­ვერ­სი­ტე­ტის ფსი­ქო­ლო­გი­ის ფა­კულ­ტე­ტის დე­კა­ნი. 1948 წლი­დან გარ­დაც­ვა­ლე­ბამდე, მოღ­ვა­წე­ობ­და ჰარ­ვარ­დ­ში. მის გარ­დაც­ვა­ლე­ბამ­დე ცო­ტა ხნით ად­რე, ამე­რი­კა­ში, ფსი­ქო­ლო­გი­ის ის­ტო­რი­კო­სებს შო­რის ჩა­ტა­რე­ბუ­ლი გა­მო­კითხ­ვის შე­დე­გად, სკი­ნერ­მა ყვე­ლა დრო­ის ფსი­ქო­ლოგ­თა შო­რის მერ­ვე, ხო­ლო თა­ნა­მედ­რო­ვე ფსი­ქო­ლოგ­თა შო­რის პირ­ვე­ლი ად­გი­ლი და­ი­კა­ვა.
სკი­ნე­რი „რა­დი­კა­ლუ­რი ბი­ჰე­ვი­ო­რიზ­მის“* მიმ­დე­ვა­რი და გან­მა­ვი­თა­რე­ბე­ლი იყო. ამ მეც­ნი­ე­რუ­ლი მიდ­გო­მის მი­ხედ­ვით, ფსი­ქი­კუ­რი პრო­ცე­სე­ბის მეც­ნი­ე­რუ­ლი ახ­ს­ნა და ზუს­ტი ინ­ტერ­პ­რე­ტა­ცია შე­უძ­ლე­ბე­ლია, ვი­ნა­ი­დან ისი­ნი ადა­მი­ა­ნის „შიგ­ნით“ მიმ­დი­ნა­რე­ობს და ხან­და­ხან თვი­თონ ადა­მი­ან­საც არ ძა­ლუძს, ბო­ლომ­დე გა­აც­ნო­ბი­ე­როს მა­თი არ­სი. მეც­ნი­ე­რე­ბი­სათ­ვის შე­საძ­ლე­ბე­ლია ისე­თი ფე­ნო­მე­ნის ახ­ს­ნა, რო­მელ­ზეც დაკ­ვირ­ვე­ბა და რომ­ლის შე­მოწ­მე­ბაც შე­საძ­ლე­ბე­ლია. ასე­თად სკი­ნერს ქცე­ვა მი­აჩ­ნია. შე­სა­ბა­მი­სად, ფსი­ქო­ლო­გი­ამ უნ­და შე­ის­წავ­ლოს ორ­გა­ნიზ­მის ქცე­ვა და ამ ქცე­ვის შე­დე­გე­ბი. თუ ბი­ჰე­ვი­ო­რის­ტუ­ლი დას­წავ­ლის ზო­გი­ერ­თი თე­ო­რე­ტი­კო­სი ადა­მი­ა­ნის ან ცხო­ვე­ლის ქცე­ვის ასახ­ს­ნე­ლად ხში­რად იყე­ნებს ტერ­მი­ნებს, რო­გო­რი­ცაა: „მოთხოვ­ნი­ლე­ბა“, „მო­ტი­ვა­ცია“, ანუ ისეთ ფე­ნო­მე­ნებს, რომ­ლებ­ზეც პირ­და­პირ დაკ­ვირ­ვე­ბა შე­უძ­ლე­ბე­ლია, ის არ არის მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი „რა­დი­კა­ლუ­რი ბი­ჰე­ვი­ო­რიზ­მის­თ­ვის“.
ქცე­ვის ექ­ს­პე­რი­მენ­ტუ­ლი ანა­ლი­ზი სკი­ნე­რის ტერ­მი­ნია და ასა­ხავს ქცე­ვას­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი სა­მი ცვლა­დის ანა­ლიზს. ეს ცვლა­დე­ბია:
ვრცლად>>>
2011-12-08
თანადგომით გადალახული სიძნელეები
დღე­ვან­დელ სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში ბავ­შ­ვე­ბის დი­დი რა­ო­დე­ნო­ბა უდედ-მა­მოდ ან ერთ მშო­ბელ­თან ერ­თად იზ­რ­დე­ბა. ვა­ნის რა­ი­ო­ნის სო­ფელ ამაღ­ლე­ბის სა­ჯა­რო სკო­ლის 215 მოს­წავ­ლი­დან, და­ახ­ლო­ე­ბით 60% სწო­რედ ამ კა­ტე­გო­რი­ას გა­ნე­კუთ­ვ­ნე­ბა. არი­ან ბავ­შ­ვე­ბი, რო­მელ­თაც 7-8 წე­ლია მშო­ბე­ლი არ უნა­ხავთ, ერ­თი ისე­თი­ცაა სა­ერ­თოდ რომ არ იც­ნობს დე­დას. მშობ­ლე­ბი ასეთ მძი­მე გა­დაწყ­ვე­ტი­ლე­ბას შვი­ლებ­ზე ზრუნ­ვით ხსნი­ან, აი, შვი­ლებს კი გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბუ­ლი აზ­რი აქვთ — მათ ყვე­ლა­ზე მე­ტად დედ-მა­მა სჭირ­დე­ბათ. პე­და­გო­გე­ბი ამ­ბო­ბენ, რომ უმ­შობ­ლოდ დარ­ჩე­ნი­ლე­ბი აშ­კა­რად ატა­რე­ბენ გან­შო­რე­ბით გა­მოწ­ვე­ულ სევ­დას და მათ გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი მიდ­გო­მა და თა­ნად­გო­მა სჭირ­დე­ბათ, რომ სა­მუ­და­მო და­ღად არ ექ­ცეთ ბავ­შ­ვო­ბის­დ­რო­ინ­დე­ლი გან­ც­დე­ბი.
ამ მძი­მე ფონ­ზე უკ­ვე ნაკ­ლე­ბად შე­მაშ­ფო­თე­ბე­ლი ჩანს ამა­ვე სკო­ლის 63 სო­ცი­ა­ლუ­რად და­უც­ვე­ლი ბავ­შ­ვის არ­სე­ბო­ბა, რომ­ლე­ბიც სა­ხელ­მ­წი­ფო­სა თუ კე­თი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის ქველ­მოქ­მე­დე­ბის იმე­დად, მაგ­რამ სა­კუ­თა­რი ოჯა­ხის წევ­რებ­თან ერ­თად, უმ­კ­ლავ­დე­ბი­ან ყო­ველ­დღი­ურ სიძ­ნე­ლე­ებს, უფ­რო ბედ­ნი­ე­რე­ბიც კი მგო­ნია, ვიდ­რე ისი­ნი, ვი­საც ხში­რად მოს­დით სხვა­დას­ხ­ვა ევ­რო­პუ­ლი ქვეყ­ნი­დან ტა­ნი­სა­მო­სი­თა თუ ათას­გ­ვა­რი სა­ჩუქ­რე­ბით სავ­სე ამა­ნა­თე­ბი...
რაც შე­ე­ხე­ბა სკო­ლას, პა­რა­დოქ­სია, მაგ­რამ იგი სუ­ლაც არ ჰგავს ასე­თი გა­ჭირ­ვე­ბუ­ლი სოფ­ლის სკო­ლას. არ ჰგავს არც შე­ნო­ბი­თა და ეზო­თი, რო­მე­ლიც სა­ნი­მუ­შო­დაა მოვ­ლი­ლი, არც მოს­წავ­ლე­ე­ბი­სა და მას­წავ­ლებ­ლე­ბის გა­რეგ­ნო­ბით და, რაც ყვე­ლა­ზე მთა­ვა­რია, არც ხა­ლი­სი­ა­ნი და ღი­მი­ლი­ა­ნი შეხ­ვედ­რით, რო­მე­ლიც ასე და­მა­ხა­სი­ა­თე­ბე­ლია, ზო­გა­დად, იმე­რეთ­ში და ასე აუცი­ლე­ბე­ლია ადა­მი­ან­თა ურ­თი­ერ­თო­ბის­თ­ვის.
ვრცლად>>>
2011-11-17
ლექ­სის სწავ­ლე­ბის თა­ვი­სე­ბუ­რე­ბე­ბი
დღეს, რო­გორც არას­დ­როს, ისეა აუცი­ლე­ბე­ლი სწავ­ლე­ბის წარ­მარ­თ­ვა თა­ნა­მედ­რო­ვე ინ­ტე­რაქ­ტი­უ­ლი მე­თო­დე­ბით, რაც, საგ­ნის სა­ფუძ­ვ­ლი­ან ცოდ­ნას­თან ერ­თად, ით­ვა­ლის­წი­ნებს: მოს­წავ­ლე­თა ურ­თი­ერ­თ­პა­ტი­ვის­ცე­მის ატ­მოს­ფე­როს შექ­მ­ნას, ინ­დი­ვი­დუ­ა­ლუ­რი და ჯგუ­ფუ­რი მუ­შა­ო­ბით, სხვი­სი მო­საზ­რე­ბის მოს­მე­ნი­სა და გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბის ფონ­ზე, კრი­ტი­კუ­ლი აზ­როვ­ნე­ბის უნარ-ჩვე­ვე­ბის ჩა­მო­ყა­ლი­ბე­ბას.
ამ თვალ­საზ­რი­სით გან­სა­კუთ­რე­ბით სა­ყუ­რადღე­ბოა ლექ­სის სწავ­ლე­ბის ხერ­ხე­ბი­სა და მე­თო­დე­ბის სწო­რად შერ­ჩე­ვა, რა­თა შე­სას­წავ­ლი მა­სა­ლა ერ­თი­ა­ნად აღიქ­ვან მოს­წავ­ლე­ებ­მა და არ მოხ­დეს მი­სი და­ნა­წევ­რე­ბა-პე­რიფ­რა­ზი­რე­ბა. რად­გან სას­წავ­ლო პრო­ცეს­ში დი­დი მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა აქვს ახ­ლის ძი­ე­ბას, მას­წავ­ლე­ბელ­მა უნ­და გა­ით­ვა­ლის­წი­ნოს ლექ­სის სწავ­ლე­ბის გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბუ­ლი ვა­რი­ან­ტე­ბი; პო­ე­ტის ად­გი­ლი ქარ­თულ მწერ­ლო­ბა­ში, ლექ­სის შექ­მ­ნის ფო­ნი, ეპო­ქა, გა­მო­ყე­ნე­ბუ­ლი მხატ­ვ­რუ­ლი ხერ­ხე­ბი და ლი­რი­კუ­ლი გმი­რის პი­როვ­ნუ­ლი თვი­სე­ბე­ბი.
ვრცლად>>>
2011-11-10
ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი აქ თავმოყრილი საზოგადოებაა
ნიჭიერ ქართველ ახალგაზრდებს, რომლებიც მსოფლიოს სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში იღებენ განათლებას. რუბრიკის პირველი სტუმარია აბუ დაბის უნივერსიტეტის სტუდენტი ოთარ კახიძე. 

— ოთარ, შენ შე­სა­ხებ სა­უ­ბა­რი და­ვიწყოთ თა­ვი­დან. სწავ­ლობ­დი თბი­ლის­ში, შემ­დეგ სას­წავ­ლებ­ლად გა­ემ­გ­ზავ­რე დიდ ბრი­ტა­ნეთ­ში. მი­ამ­ბე, რო­გორ და­იწყო ეს ყვე­ლა­ფე­რი?
გა­მი­მარ­თ­ლა, რომ თბი­ლი­სის 50-ე სკო­ლა­ში ვსწავ­ლობ­დი. ეს სკო­ლა პომ­პე­ზუ­რო­ბით არას­დ­როს გა­მო­ირ­ჩე­ო­და, თუმ­ცა დარ­წ­მუ­ნე­ბით მინ­და ვთქვა, რომ იქ დღემ­დე სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში ერთ-ერ­თი სა­უ­კე­თე­სო მას­წავ­ლებ­ლე­ბი ას­წავ­ლი­ან. გა­ნათ­ლე­ბა, რო­მე­ლიც თბი­ლის­ში მი­ვი­ღე და აკა­დე­მი­უ­რი დის­ციპ­ლი­ნა, რო­მე­ლიც ჩემ­მა მას­წავ­ლებ­ლებ­მა ჩა­მო­მი­ყა­ლი­ბეს, დღემ­დე სა­უ­კე­თე­სოდ მახ­სენ­დე­ბა — აღა­რა­ფერს ვამ­ბობ მათ ენ­თუ­ზი­აზ­მ­ზე...
ვრცლად>>>
2011-11-10
სა­დაც არ უნ­და იყო, ვა­ჟას რომ გა­დაშ­ლი, უკვე სამშობლოში ხარ
წელს ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლას სა­ი­უ­ბი­ლეო წე­ლია, ქარ­თულ ლი­ტე­რა­ტუ­რას 150 წლის გე­ნი­ო­სი ჰყავს. ვა­ჟას სა­ი­უ­ბი­ლეო „სა­ჩუქ­რე­ბი­დან“ გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლად მი­ხო მო­სუ­ლიშ­ვი­ლის მი­ერ და­წე­რი­ლი ბი­ოგ­რა­ფი­უ­ლი რო­მა­ნი — „და უფ­ს­კ­რულს დას­ც­ქე­რის პი­რიმ­ზე“ (ჩა­ნა­წე­რე­ბი ვა­ჟა­ზე) მი­ვიჩ­ნი­ეთ, რო­მელ­მაც მწე­რალს ახ­ლა­ხან პრე­მია „გა­ლაც“ მო­უ­ტა­ნა — „ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლა“ ამ ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი კონ­კურ­სის ჟი­უ­რიმ „სა­მა­გი­დო წიგ­ნად“ აღი­ა­რა. მხატ­ვ­რულ-დო­კუ­მე­ნ­ტუ­რი ჩა­ნა­წე­რე­ბის სა­ხით მწე­რალ­მა ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლას ძნე­ლი და ღირ­სე­უ­ლად გან­ვ­ლი­ლი ცხოვ­რე­ბა წარ­მოგ­ვიდ­გი­ნა და ახა­ლი კუთხით დაგ­ვა­ნა­ხა მი­სი გა­ნუ­მე­ო­რებ­ლი აზ­როვ­ნე­ბის სტი­ლი.
„ვინ იცის, ეგ­რე ძა­ლი­ან რად შე­უ­ფიქ­რი­ა­ნე­ბია ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლა გვე­ლე­ბი­სა­გან შვი­ლე­ბი­ა­ნად დაკ­ბე­ნილ ლა­ო­კო­ონს? თა­ვა­დაც ხომ არ გრძნობს, თუ რო­გორ ეგ­რაგ­ნე­ბი­ან მთელ სხე­ულ­ზე სი­დუხ­ჭი­რი­სა და მტრო­ბის გვე­ლე­ბი?.. და თვი­თო­ნაც ლა­ო­კო­ო­ნი­ვით, — კი არ ყვი­რის, ით­მენს... ისე ით­მენს, რომ მარ­ტო კვნე­სა თუ აღ­მოხ­დე­ბა ხოლ­მე და ამი­სიც რცხვე­ნია... ეს ყო­ფი­ლა ვა­ჟას ცხოვ­რე­ბა, სწო­რედ ეს, — რო­ცა ტკი­ვი­ლი და სი­ლა­მა­ზე ძა­ლი­ან ახ­ლო-ახ­ლოს არი­ან და რო­ცა კლდის პირ­ზე ყელ­მო­ღე­რე­ბუ­ლი პი­რიმ­ზე უფ­ს­კ­რულს ჩაჰ­ყუ­რებს ეჭ­ვით...“, — წერს ავ­ტო­რი.
ამ ბო­ლომ­დე ამო­უც­ნო­ბი გე­ნი­ის მპოვ­ნელს კი მო­მა­ვალ­ში ელო­დე­ბა მწე­რა­ლი:
„...ვა­ჟა სულ სხვა­გან არის, ჩვენ კი­დევ სულ სხვა­გან და­ვე­ძებთ და ვერ გვი­პოვ­ნია ჯერ...
ვერც ვი­პოვ­ნით...
ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლა მო­მა­ვალ­ში და­ე­ლო­დე­ბა თა­ვის მპოვ­ნელს“.
ვრცლად>>>
2011-11-03
ბედ­ნი­ე­რე­ბაა, რო­ცა ქვე­ყა­ნას ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლა ჰყავს
24-ე სა­ჯა­რო სკო­ლა­ში ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლას სა­ი­უ­ბი­ლეო წლი­სად­მი მიძღ­ვ­ნი­ლი ღო­ნის­ძი­ე­ბა გა­ი­მარ­თა სა­ხელ­წო­დე­ბით — „ვა­ჟა რე­ა­ლურ სამ­ყა­რო­ში“. X-XI კლა­სე­ბის მოს­წავ­ლე­ე­ბი, ლი­ტე­რა­ტუ­რის ინ­ს­ტი­ტუ­ტის დახ­მა­რე­ბით, გა­ეც­ნენ პო­ე­ტის პი­რად არ­ქივს, ოჯა­ხურ წე­რი­ლებს. სა­შუ­ა­ლე­ბა მი­ე­ცათ, უფ­რო ახ­ლოს გაც­ნო­ბოდ­ნენ პო­ე­ტის პი­როვ­ნე­ბას. ღო­ნის­ძი­ე­ბა­ზე მოს­წავ­ლე­ებ­მა მათ მი­ერ და­მუ­შა­ვე­ბუ­ლი თე­მე­ბი წარ­მო­ად­გი­ნეს, იმ­ს­ჯე­ლეს ვა­ჟას პუბ­ლი­ცის­ტურ წე­რი­ლებ­ზე, მკა­ფი­ოდ გა­მო­ხა­ტეს თავი­ან­თი აზ­რი და პო­ზი­ცია.
თა­მარ ბა­რი­საშ­ვი­ლი, 24-ე სა­ჯა­რო სკო­ლის ქარ­თუ­ლი ენი­სა და ლი­ტე­რა­ტუ­რის მას­წავ­ლე­ბე­ლი: მო­გეხ­სე­ნე­ბათ, წლე­ვან­დე­ლი წე­ლი ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლას წლად არის გა­მოცხა­დე­ბუ­ლი. გა­დავ­წყ­ვი­ტეთ, სას­წავ­ლო წლის პირ­ვე­ლი ნა­ხე­ვა­რი დაგ­ვეთ­მო პო­ე­ტის საქ­მი­ა­ნო­ბის, სა­ზო­გა­დო მოღ­ვა­წე­ო­ბის, მი­სი, რო­გორც პუბ­ლი­ცის­ტუ­რი წე­რი­ლე­ბის ავ­ტო­რი­სა და რო­გორც ქარ­თუ­ლი სა­მო­ქა­ლა­ქო ცნო­ბი­ე­რე­ბის ჩა­მო­ყა­ლი­ბე­ბის დი­დაქ­ტი­კო­სის მი­მართ. დღე­­ვან­დე­ლი ღო­ნის­ძი­ე­ბის­თ­ვის მოს­წავ­ლე­ებ­მა ვა­ჟას პუბ­ლი­ცის­ტუ­რი წე­რი­ლე­ბი მო­ამ­ზა­დეს. პრო­ექ­ტის ფარ­გ­ლებ­ში, ლი­ტე­რა­ტუ­რის ინ­ს­ტი­ტუტ­ში იმუ­შა­ვეს, გა­ეც­ნენ ვა­ჟას წე­რი­ლებს, ხელ­ნა­წე­რებს, და­ათ­ვა­ლი­ე­რეს არ­ქი­ვი. მა­სა­ლებ­ზე მუ­შა­ო­ბი­სას და­მო­უ­კი­დებ­ლად შე­არ­ჩი­ეს წე­რი­ლე­ბი. ისი­ნი მსჯე­ლობ­დ­ნენ, პა­რა­ლელს ავ­ლებ­დ­ნენ დღე­ვან­დე­ლო­ბას­თან — რო­გორც სა­ზო­გა­დო მოღ­ვა­წე, არის თუ არა ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლა დღე­საც სა­ინ­ტე­რე­სო; მის მი­ერ დას­მუ­ლი სა­კითხე­ბი არის თუ არა სადღე­ი­სოდ აქ­ტუ­ა­ლუ­რი. თავ­და­პირ­ვე­ლად, შე­მოქ­მედ­ზე ფიქ­რი თენ­გიზ აბუ­ლა­ძის ფილ­მის „ვედ­რე­ბა“სკო­ლა­ში ჩვე­ნე­ბით და­ვიწყეთ. ამ ფილ­მ­ზე ფიქ­რ­მა მიგ­ვიყ­ვა­ნა სა­ქარ­თ­ვე­ლოს თე­ატ­რის, კი­ნოს, ქო­რე­ოგ­რა­ფი­ი­სა და მუ­სი­კის მუ­ზე­უმ­ში. აქ მოს­წავ­ლე­ე­ბი გა­ეც­ნენ ცნო­ბი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის თენ­გიზ აბუ­ლა­ძი­სად­მი მი­წე­რილ უამ­რავ წე­რილს, სა­დაც ისი­ნი აღ­ფ­რ­თო­ვა­ნე­ბას ვერ მა­ლა­ვენ ფილ­მის გა­მო. დღე­ვან­დელ ღო­ნის­ძი­ე­ბა­ზე  VII-IX კლასების მოს­წავ­ლე­ებ­მა ასე­ვე წარ­მო­ად­გი­ნეს ვა­ჟა-ფშა­ვე­ლას შე­მოქ­მე­დე­ბის თე­მა­ტი­კა­ზე შექ­მ­ნი­ლი ნა­ხა­ტე­ბი (ხატვის პედაგოგს — ნინო იოსავა). დი­დი მად­ლო­ბა მინ­და გა­და­ვუ­ხა­დო ლი­ტე­რა­ტუ­რის ინ­ს­ტი­ტუ­ტის ხელ­ნა­წე­რე­ბის გან­ყო­ფი­ლე­ბის ხელ­მ­ძღ­ვა­ნელს — მა­რი­ამ ყი­ფი­ანს, ასე­ვე სა­ქარ­თ­ვე­ლოს თე­ატ­რის, კი­ნოს, ქო­რე­ოგ­რა­ფი­ი­სა და მუ­სი­კის მუ­ზე­უმს, დახ­მა­რე­ბი­სა და თა­ნად­გო­მი­სათ­ვის.
ვრცლად>>>
2011-11-03
განვითარებისა და სწავლის თეორიები
მოკლე ინფორმაცია იმ ავტორების შესახებ, რომელთა ნააზრევის ცოდნაც მასწავლებლის პროფესიული სტანდარტით არის განსაზღვრული ჟან პი­ა­ჟე (1896-1980)

შვე­ი­ცა­რი­ე­ლი ფსი­ქო­ლო­გი, ინ­ტე­ლექ­ტის გან­ვი­თა­რე­ბის თე­ო­რი­ის ავ­ტო­რი. 1929 წლი­დან იყო ჟე­ნე­ვის უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში პე­და­გო­გი­უ­რი და ფსი­ქო­ლო­გი­უ­რი ლა­ბო­რა­ტო­რი­ის დი­რექ­ტო­რი. პი­ა­ჟემ შექ­მ­ნა ბავ­შ­ვის აზ­როვ­ნე­ბის გან­ვი­თა­რე­ბის ექ­ს­პე­რი­მენ­ტუ­ლი კვლე­ვის სკო­ლა. მან რამ­დე­ნი­მე წე­ლი იმუ­შა­ვა ცნო­ბი­ლი ფსი­ქო­ლო­გის, ალ­ფ­რედ ბი­ნეს, ლა­ბო­რა­ტო­რი­ა­ში. სწო­რედ ამ ლა­ბო­რა­ტო­რი­ა­ში მუ­შა­ო­ბის დროს პი­ა­ჟე პირ­ვე­ლად და­ინ­ტე­რეს­და ადა­მი­ა­ნის ინ­ტე­ლექ­ტის და მი­სი გან­ვი­თა­რე­ბის სა­კითხე­ბის შეს­წავ­ლით. ბი­ნეს ლა­ბო­რა­ტო­რი­ის მუ­შა­ო­ბის ძი­რი­თა­დი მი­მარ­თუ­ლე­ბა იყო სტან­დარ­ტუ­ლი ტეს­ტე­ბის შე­მუ­შა­ვე­ბა, რო­მელ­თა დახ­მა­რე­ბი­თაც შე­საძ­ლე­ბე­ლი იქ­ნე­ბო­და ინ­ტე­ლექ­ტის გან­ვი­თა­რე­ბის დო­ნის დად­გე­ნა. ამ სა­კითხებ­ზე მუ­შა­ო­ბის პრო­ცეს­ში ჩა­ე­ყა­რა სა­ფუძ­ვე­ლი პი­ა­ჟეს თე­ო­რი­ას. კვლე­ვებ­მა აჩ­ვე­ნა, რომ ერ­თი ასა­კის ბავ­შ­ვე­ბი ტეს­ტებ­ზე მუ­შა­ო­ბის დროს ხში­რად უშ­ვებ­დ­ნენ ერ­თ­სა და იმა­ვე ტი­პის შეც­დო­მებს და ამ შეც­დო­მის არ­სით ისი­ნი მნიშ­ვ­ნე­ლოვ­ნად გან­ს­ხ­ვავ­დე­ბოდ­ნენ სხვა ასა­კის ბავ­შ­ვე­ბი­სა­გან. ამ დაკ­ვირ­ვე­ბამ უბიძ­გა პი­ა­ჟეს იმ ფაქ­ტო­რე­ბის კვლე­ვი­სა­კენ, რომ­ლებ­საც გავ­ლე­ნა აქვთ აზ­როვ­ნე­ბის პრო­ცეს­ზე. მი­სი კვლე­ვის შე­დე­გე­ბი ასა­ხუ­ლია „კოგ­ნი­ტუ­რი გან­ვი­თა­რე­ბის თე­ო­რი­ა­ში“, რო­მე­ლიც თა­ვის დრო­ზე ექ­ს­პერ­ტე­ბის მი­ერ შე­ფა­სე­ბუ­ლი იყო უნი­კა­ლურ და რე­ვო­ლუ­ცი­ურ ნა­ბი­ჯად ფსი­ქო­ლო­გი­ის გან­ვი­თა­რე­ბა­ში.
ვრცლად>>>
2011-11-03
იღ­ბ­ლი­ა­ნი გათ­ვ­ლა
გაზეტის სტუმარია
მწერალი თამთა მელაშვილი, 
2011 წლის ლიტერატურული პრემიის „საბა“ 
მფლობელი საუკეთესო დებიუტისთვის „გათ­ვ­ლა“ (ამონარიდი)
მეს­ვ­რი­ან, ნინ­ცო, ესე­ნი. ტვინს გა­მას­ხ­მე­ვი­ნე­ბენ, ნინ­ცო, ესე­ნი. რო­გორც იმ კაცს იმ ხევ­ში, გახ­სოვს, რო­გორ ჰქონ­და? გახ­სოვს, ტვი­ნი რო­გორ ჰქონ­და? მეს­ვ­რი­ან. რაც არ უნ­და ვი­კივ­ლო, მა­ინც მეს­ვ­რი­ან. მა­ინც ვერ გა­ვა­გო­ნებ. მთე­ლი ყუ­თი მაქვს თან, სა­თი­თა­ოდ ვყა­რე ტუ­ა­ლე­ტის ფან­ჯ­რი­დან. აი ეხ­ლა ჩა­ვაწყობ და სა­ნამ მო­მი­ახ­ლოვ­დე­ბი­ან, გა­ვიქ­ცე­ვი. მეს­ვ­რი­ან ესე­ნი. მეს­ვ­რი­ან. აქეთ მო­დი­ან და მეს­ვ­რი­ან. რა­ტომ არ მითხა­რი, რომ ძაღ­ლი ჰყავ­დათ, რა­ტომ არ იცო­დი? ვინ­მე ვე­გო­ნე­ბი და მეს­ვ­რი­ან. მეს­ვ­რი­ან, ისე ყეფს ეს ძაღ­ლი. მეს­ვ­რი­ან. ვე­ლით გა­და­ვალ, ვე­ლით უნ­და გა­და­ვი­დე. არა­ფე­რი მო­მი­ვა, ვე­ლით გა­და­ვალ. მე ხო ჩი­ტი­ვით ვარ, მე ხო პა­ტა­რა ვარ, მე ხო ჩი­ტი ვარ, ცა­ზე ჩი­ტი ვარ, თუ რო­გორ მითხა­რი? იმ დღეს რო­გორ მითხა­რი? აი, უცებ გა­და­ვალ. უცებ გა­და­ვირ­ბენ, ერთ წამ­ში გა­და­ვირ­ბენ. ვერც გა­ი­გე­ბენ ესე­ნი, ისე გა­და­ვირ­ბენ. აი, იცი, რო­გორ გა­და­ვირ­ბენ? ხვალ მო­გიყ­ვე­ბი, აი, ისე სწრა­ფად გა­და­ვირ­ბენ, უცებ გა­და­ვირ­ბენ. ნინ­ცო. და­ი­ცა, ავი­ღო ესე­ნი, აქეთ მო­დი­ან, მე მგო­ნი. ჰო, აქეთ მო­დი­ან. მეს­ვ­რი­ან. და­ი­ცა, მე ხომ ჩი­ტი ვარ, იწი­ლო ბი­წი­ლო შრო­შა­ნო გვრი­ტი­ნო ალ­ხო მალ­ხო ჩიტ­მა გნა­ხოს შე­ნი ფეს­ვი ფეს­ვ­მან­დუ­რი სი­კო­ჭო­რი კალ­მა­ხუ­რი აბ­და უბ­და გა­ი­ქე­ცი. გა­ი­ქე­ცი. აბ­და­უბ­და გა­ი­ქე­ცი. იწი­ლო ბი­წი­ლო შრო­შა­ნო გვრი­ტი­ნო ალ­ხო მალ­ხო ჩიტ­მა გნა­ხოს, შე­ნი... შე­ნი ფეს­ვი ფეს­ვ­მან­დუ­რი სი­კო­ჭო­რი კალ­მა­ხუ­რი, აბ­და უბ­და გა­ი­ქე­ცი გა­ი­ქე­ცი... იწი­ლო ბი­წი­ლო შრო­შა­ნო გვრიტ­ინო ალ­ხო მალ­ხო, ჩიტ­მა გნა­ხოს, შე­ნი ფეს­ვი ფეს­ვ­მან­დუ­რი სი­კო­ჭო­რი კალ­მა­ხუ­რი აბ­და უბ­და
გა-ი-ქე-ცი
წკიპ და რიკ.
ვრცლად>>>
პირველი გვერდი > [2] > [3] > [4] > [5] > [6] > [7] > [8] > [9] > [10] > [11] > [12] > [13] > [14] > [15] > [16] > [17] > [18] > [19] > [20] > [21] > [22] > [23] > [24] > [25] > [26] > [27] > [28] > [29] > [30] > [31] > [32] > [33] > [34] > [35] > [36] > [37] > [38] > [39] > [40] > [41] > [42] > [43] > [44] > [45] > [46] > [47] > [48] > [49] > [50] > [51] > [52] > [53] > [54] > [55] > [56]
13(807)N