გამოდის 1998 წლიდან

 

 

ორი მო­ზარ­დის გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი სი­სას­ტი­კით მკვლე­ლო­ბის შე­სა­ხებ, რამ­დე­ნი­მე დღეა, მთე­ლი ქარ­თ­ვე­ლი სა­ზო­გა­დო­ე­ბა შეშ­ფო­თე­ბუ­ლი ლა­პა­რა­კობს. რო­გორ მი­ვე­დით ასეთ ტრა­გე­დი­ამ­დე, წლე­ბის წინ ხომ „უსაფ­რ­თხო სკო­ლის პროგ­რა­მამ“ შე­და­რე­ბით გა­ა­ნე­იტ­რა­ლა სკო­ლებ­ში შექ­მ­ნი­ლი ვი­თა­რე­ბა, რა შე­იც­ვა­ლა მას შემ­დეგ და რა­ტომ — უარე­სო­ბის­კენ?
ამ კითხ­ვებ­ზე პა­სუ­ხებს ეძე­ბენ დარ­გის სპე­ცი­ა­ლის­ტე­ბი, ფსი­ქო­ლო­გე­ბი, პო­ლი­ტი­კო­სე­ბი, ექ­ს­პერ­ტე­ბი... ზოგს რა მი­აჩ­ნია მთა­ვარ მი­ზე­ზად და ზოგს — რა, მაგ­რამ ის, რომ გა­რე­მო, რო­მელ­შიც ჩვენ ვცხოვ­რობთ, და­უნ­დო­ბე­ლი და აგ­რე­სი­უ­ლია, არა­ვის­თ­ვის სა­კა­მა­თო არ არის, მით უმე­ტეს, ჩვე­ნი მკითხ­ვე­ლის­თ­ვის. სულ რა­ღაც ერ­თი თვის წინ სა­ხალ­ხო დამ­ც­ვე­ლის სკო­ლე­ბის მო­ნი­ტო­რინ­გის შე­დე­გე­ბი გა­მო­ვაქ­ვეყ­ნეთ. „მდგო­მა­რე­ო­ბა საკ­მა­ოდ მძი­მეა რო­გორც ფი­ზი­კუ­რი, ასე­ვე ფსი­ქო­ლო­გი­უ­რი ძა­ლა­დო­ბის კუთხით“— ნათ­ქ­ვა­მია ან­გა­რიშ­ში. თურ­მე მას­წავ­ლებ­ლე­ბის (მოს­წავ­ლე­ე­ბი­საც) დიდი უმ­რავ­ლე­სო­ბა ძა­ლა­დო­ბად სუ­ლაც არ მი­იჩ­ნევს მო­ზარ­დის სიტყ­ვი­ერ შე­უ­რაცხ­ყო­ფას, დამ­ცი­რე­ბას კლა­სის წი­ნა­შე, ცე­მას, თავ­ში წა­მორ­ტყ­მას... ან­გა­რიშ­ში მოყ­ვა­ნილ ფაქ­ტებ­ზე კო­მენ­ტა­რის გა­კე­თე­ბი­სას, გა­ნათ­ლე­ბის მი­ნის­ტ­რის მო­ად­გი­ლე ამ­ბობს, რომ „მან­და­ტუ­რის სამ­სა­ხუ­რის ფსი­ქო­ლო­გი­უ­რი ცენ­ტ­რი, მე­ო­რე წე­ლია, მას­წავ­ლებ­ლე­ბი­სა და ად­მი­ნის­ტ­რა­ცი­ის წარ­მო­მად­გენ­ლე­ბის­თ­ვის, დეს­ტ­რუქ­ცი­უ­ლი ქცე­ვის იდენ­ტი­ფი­კა­ცი­ას­თან და­კავ­ში­რე­ბულ ტრე­ნინ­გებს ატა­რებს.“ ასე­ვე, მოქ­მე­დებს ძა­ლა­დო­ბის შემ­თხ­ვე­ვებ­ზე რე­ა­გი­რე­ბის მე­ქა­ნიზ­მი და „ყვე­ლა მოს­წავ­ლემ, რომ­ლის სკო­ლა­შიც არის მან­და­ტუ­რის სამ­სა­ხუ­რი, ამავ­დ­რო­უ­ლად, ჰყავს კლა­სის დამ­რი­გე­ბე­ლი, ზუს­ტად იცის, თუ ვის უნ­და მი­მარ­თოს ძა­ლა­დო­ბის შემ­თხ­ვე­ვა­ში“. ეჭ­ვი არ გვე­პა­რე­ბა, რომ მე­ქა­ნიზ­მე­ბიც შე­მუ­შა­ვე­ბუ­ლია და ტრე­ნინ­გე­ბიც ტარ­დე­ბა, მაგ­რამ მომ­ხ­და­რი ხომ (სხვა მი­ზე­ზებ­თან ერ­თად) მი­ღე­ბუ­ლი ზო­მე­ბის არა­ე­ფექ­ტუ­რო­ბა­ზეც მეტყ­ვე­ლებს. ხომ ფაქ­ტია, რომ მოს­წავ­ლემ, რო­მელ­ზეც ბუ­ლინ­გი გან­ხორ­ცი­ელ­და, არ იცის ვის მი­მარ­თოს ან იცის, მაგ­რამ, სამ­წუ­ხა­როდ, გულ­შე­მატ­კი­ვა­რი (დამ­რი­გე­ბე­ლი, მან­და­ტუ­რი) სკო­ლა­ში არ ეგუ­ლე­ბა. თუმ­ცა, არის კი­დევ ერ­თი ფაქ­ტო­რი, არც თუ უმ­ნიშ­ვ­ნე­ლო — რო­ცა მო­ზარ­დი „ქუ­ჩუ­რი გარ­ჩე­ვით“ საქ­მის მოგ­ვა­რე­ბას ანი­ჭებს უპი­რა­ტე­სო­ბას, ეს კი­დევ ცალ­კე პრობ­ლე­მაა, რომ­ლის მოგ­ვა­რე­ბა­ზე, პირ­ველ რიგ­ში, გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­რომ უნ­და იზ­რუ­ნოს.

იპოვეთ საკუთარი ადგილი არაფორმალურ განათლებაში

ლა­ლი ჯე­ლა­ძე

კო­ა­ლი­ცი­ის „გა­ნათ­ლე­ბა ყვე­ლა­სათ­ვის — სა­ქარ­თ­ვე­ლოს“ ორ­გა­ნი­ზე­ბით, 1 დე­კემ­ბერს, ექ­ს­პო ჯორ­ჯი­ა­ში, გა­მო­ფე­ნა-კონ­ფე­რენ­ცია „სკო­ლა და არა­ფორ­მა­ლუ­რი გა­ნათ­ლე­ბა“ გა­ი­მარ­თა, რომ­ლის მი­ზა­ნი ზო­გა­დი გა­ნათ­ლე­ბის სფე­რო­ში არა­ფორ­მა­ლუ­რი გა­ნათ­ლე­ბის შე­სა­ხებ გა­მოც­დი­ლე­ბის გა­ზი­ა­რე­ბა და სკო­ლებ­თან მო­მუ­შა­ვე არა­ფორ­მა­ლუ­რი გა­ნათ­ლე­ბის მიმ­წო­დე­ბელ­თა პრაქ­ტი­კის გაც­ნო­ბა იყო.

ეროვნული ბიბლიოთეკის სა­უ­კუ­ნის პრო­ექ­ტი


მა­კა ყი­ფი­ა­ნი

17 ნო­ემ­ბერს, სა­ქარ­თ­ვე­ლოს პარ­ლა­მენ­ტის ეროვ­ნუ­ლი ბიბ­ლი­ო­თე­კის პირ­ველ კორ­პუს­ში, თით­ქ­მის ორ­წ­ლი­ა­ნი მუ­შა­ო­ბის შემ­დეგ, კავ­კა­სი­ა­ში უდი­დე­სი და სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში პირ­ვე­ლი წიგ­ნის მუ­ზე­უ­მი გა­იხ­ს­ნა, რო­მე­ლიც ერთ-ერ­თი სა­უ­კე­თე­სოა რო­გორც ვი­ზუ­ა­ლუ­რი, ისე თვი­სობ­რი­ვი თვალ­საზ­რი­სით. წიგ­ნის მუ­ზე­უ­მი ეროვ­ნუ­ლი ბიბ­ლი­ო­თე­კის სა­ცავ­ში და­ცულ 19 ათას­ზე მეტ რა­რი­ტე­ტულ წიგნს აერ­თი­ა­ნებს. აღ­სა­ნიშ­ნა­ვია, რომ ეროვ­ნუ­ლი ბიბ­ლი­ო­თე­კა ერთ-ერ­თი ყვე­ლა­ზე მდი­და­რი იშ­ვი­ათ გა­მო­ცე­მა­თა ფონ­დის მე­სა­კუთ­რეა, რო­მე­ლიც ბეჭ­დუ­რი წიგ­ნის და მათ შო­რის, ქარ­თუ­ლი ნა­ბეჭ­დი გა­მო­ცე­მე­ბის ის­ტო­რი­ას ქმნის. მუ­ზე­უმ­ში ყვე­ლა ის უნი­კა­ლუ­რი გა­მო­ცე­მა გა­მო­ი­ფი­ნე­ბა, რო­მე­ლიც იშ­ვი­ათ გა­მო­ცე­მა­თა ფონ­დ­შია და­ცუ­ლი. წიგ­ნის მუ­ზე­უმ­ში  წარ­მოდ­გე­ნი­ლი იქ­ნე­ბა რო­გორც მუდ­მი­ვი ექ­ს­პო­ზი­ცი­ე­ბი, ასე­ვე თე­მა­ტუ­რი გა­მო­ფე­ნე­ბი, კერ­ძო კო­ლექ­ცი­ებ­ში და­ცუ­ლი თუ ბიბ­ლი­ო­თე­კის სა­ცავ­ში შე­ნა­ხუ­ლი უნი­კა­ლუ­რი ნა­ბეჭ­დი წიგ­ნე­ბი. ასე­ვე, დამ­თ­ვა­ლი­ე­რე­ბელს სა­შუ­ა­ლე­ბა ექ­ნე­ბა,

38(792)N