გამოდის 1998 წლიდან
ლა­დო აფხა­ზა­ვას ჩა­ნა­წე­რე­ბი

 

 

 

დუ­ბაი — სა­ოც­რე­ბა­თა ქა­ლა­ქი
დღე პირ­ვე­ლი

რამ­დე­ნი­მე თვე ვე­ლო­დი, რო­დის დად­გე­ბო­და მარ­ტი და გა­ნათ­ლე­ბის გლო­ბა­ლუ­რი ფო­რუ­მის ორ­გა­ნი­ზა­ტო­რე­ბის­გან მი­ვი­ღებ­დი მოწ­ვე­ვას. და აი, რო­გორც იქ­ნა, ჩემს ელექ­ტ­რო­ნულ ფოს­ტა­ზეც მო­ვი­და წე­რი­ლი — გვე­პა­ტი­ჟე­ბოდ­ნენ სა­ქარ­თ­ვე­ლოს წარ­მო­მად­გენ­ლებს და ჩვენც წა­ვე­დით — „კო­ა­ლი­ცია გა­ნათ­ლე­ბა ყვე­ლა­სათ­ვის“ დამ­ფუძ­ნე­ბე­ლი, ქალ­ბა­ტო­ნი ირი­ნა ხან­თა­ძე და თქვე­ნი მო­ნა მორ­ჩი­ლი.
სრულ ბუ­რუს­ში გახ­ვე­უ­ლებ­მა ვერც კი შევ­ნიშ­ნეთ, თუ რო­გორ მი­ვუ­ახ­ლოვ­დით ქა­ლაქ დუ­ბა­ის და ქვე­ვით დაშ­ვე­ბა და­ვიწყეთ. გზა სას­ტუმ­როს­კენ არას­დ­როს და­მა­ვიწყ­დე­ბა. ცა­თამ­ბ­ჯე­ნებს თვალს ვერ ვაწ­ვ­დენ­დი (ლან­ჩხუთ­ში ცხრა­სარ­თუ­ლი­ა­ნი სახ­ლე­ბიც არ არის და წარ­მო­იდ­გი­ნეთ ჩე­მი რე­აქ­ცია ამ­ხე­ლა შე­ნო­ბე­ბის და­ნახ­ვი­სას). სას­ტუმ­რო­ში და­ბი­ნა­ვე­ბის შემ­დეგ გა­დავ­ხე­დეთ მე­ო­რე დღის გან­რიგს და გა­თე­ნე­ბას და­ვე­ლო­დეთ. დი­ლის 6 სა­ათ­ზე უკ­ვე გა­ნათ­ლე­ბის გლო­ბა­ლუ­რი ფო­რუ­მის დარ­ბაზ­ში ვი­ყა­ვით.
ნამ­დ­ვი­ლად არ ვარ გა­ნე­ბივ­რე­ბუ­ლი მსგავს ად­გი­ლებ­ში თუნ­დაც ერ­თი სა­ა­თით ყოფ­ნით და აქ ორი ჯა­დოს­ნუ­რი დღე უნ­და გა­მე­ტა­რე­ბი­ნა. რა­ტომ­ღაც არ მე­გო­ნა, ეს ყვე­ლა­ფე­რი ცხად­ში თუ ხდე­ბო­და. ასეთ დროს და­ძა­ბუ­ლი ვარ და ვცდი­ლობ, არა­ფე­რი შე­მე­შა­ლოს. თუმ­ცა, ახ­ლა, თა­ნამ­გ­ზავ­რის იმე­დად, ძა­ლი­ან თა­ვი­სუფ­ლად ვგრძნობ­დი თავს. ფო­რუ­მიც და­იწყო და სავ­სე დარ­ბაზს გა­დავ­ხე­დე. „აი, ქა­ლა­ქი, რო­მელ­მაც დროს გა­უს­წ­რო და ადა­მი­ა­ნე­ბი, რომ­ლე­ბიც თა­ვი­ან­თ­მა საქ­მე­ებ­მა და დრომ გა­მო­არ­ჩია,“ —  გა­მი­ელ­ვა გო­ნე­ბა­ში.
დარ­ბაზ­ში ის­ხ­დ­ნენ სხვა­დას­ხ­ვა ეროვ­ნე­ბის მას­წავ­ლებ­ლე­ბი, მათ­გან ბევ­რი ნა­ცი­ო­ნა­ლურ სა­მოს­ში იყო გა­მოწყო­ბი­ლი. მეც არ და­ვა­ყოვ­ნე და ყვე­ლას­თ­ვის ნაც­ნო­ბი გუ­რუ­ლი ყა­ბა­ლა­ხი მო­ვიხ­ვიე. წლე­ვან­დე­ლი კონ­ფე­რენ­ცი­ის მთა­ვა­რი თე­მა იყო — რო­გორ ვამ­ზა­დებთ ბავ­შ­ვებს მო­მა­ვა­ლი სამ­ყა­როს­თ­ვის ტექ­ნო­ლო­გი­ე­ბის გან­ვი­თა­რე­ბის პი­რო­ბებ­ში და რო­გორ ვი­ყე­ნებთ ტექ­ნო­ლო­გი­ებს, რა გა­მოწ­ვე­ვე­ბის წი­ნა­შე აღ­მოჩ­ნ­დე­ბი­ან ჩვე­ნი მოს­წავ­ლე­ე­ბი და რო­გორ ვამ­ზა­დებთ მათ მო­მა­ვა­ლის­თ­ვის. სა­ინ­ტე­რე­სო პრე­ზენ­ტა­ცი­ე­ბი და ტუ­რე­ბი ერ­თ­მა­ნეთს ენაც­ვ­ლე­ბო­და, ვუს­მენ­დით ადა­მი­ა­ნებს, რომ­ლებ­მაც რე­ვო­ლუ­ცი­უ­რი ცვლი­ლე­ბე­ბი მო­ახ­დი­ნეს და სა­ზო­გა­დო­ე­ბა გა­ა­ო­ცეს თა­ვი­ან­თი შრო­მი­თა და გა­მოც­დი­ლე­ბით.
ფო­რუმ­ზე ყვე­ლა­ზე ამა­ღელ­ვე­ბე­ლი იმ სა­მი მოს­წავ­ლის გა­მოს­ვ­ლა იყო, რომ­ლებ­მაც ამე­რი­კა­ში ახალ მოძ­რა­ო­ბას „სი­ცოცხ­ლის მარშს“ ჩა­უ­ყა­რეს სა­ფუძ­ვე­ლი. ამ ბავ­შ­ვებ­მა თა­ვად გა­მოს­ცა­დეს ფლო­რი­და­ში თავ­დას­ხ­მა სკო­ლა­ზე და სას­წა­უ­ლებ­რი­ვად გა­დარ­ჩ­ნენ.

„თა­ვი­სუ­ფალ გაკ­ვე­თი­ლებს“ „სას­კო­ლო აქ­ტი­ვო­ბე­ბის ხელ­შეწყო­ბის პროგ­რა­მა“ ჩა­ა­ნაც­ვ­ლებს

ლა­ლი ჯე­ლა­ძე

„თა­ვი­სუ­ფა­ლი გაკ­ვე­თი­ლე­ბი“ „სას­კო­ლო აქ­ტი­ვო­ბე­ბის ხელ­შეწყო­ბის პროგ­რა­მით“  შე­იც­ვ­ლე­ბა და სა­მი მი­მარ­თუ­ლე­ბით — სპორ­ტი, ხე­ლოვ­ნე­ბა-კულ­ტუ­რა და ინ­ტე­ლექ­ტუ­ა­ლურ-შე­მეც­ნე­ბი­თი — გან­ხორ­ცი­ელ­დე­ბა. შარ­შან თა­ვი­სუ­ფა­ლი გაკ­ვე­თი­ლე­ბის ცალ­კე მი­მარ­თუ­ლე­ბად იყო „წიგ­ნი­ე­რე­ბა“, რო­მე­ლიც წელს  ინ­ტე­ლექ­ტუ­ა­ლურ-შე­მეც­ნე­ბით მი­მარ­თუ­ლე­ბა­ში გა­ერ­თი­ან­დე­ბა.
სა­ხელ­წო­დე­ბის შეც­ვ­ლას­თან ერ­თად, შე­იც­ვა­ლა პრო­ექ­ტის და­ფი­ნან­სე­ბის ოდე­ნო­ბაც და გა­ნი­საზღ­ვ­რა სკო­ლე­ბის რა­ო­დე­ნო­ბაც. წი­ნა პრო­ექ­ტის­გან გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბით, რო­მე­ლიც პროგ­რა­მა­ში  მხო­ლოდ VII-VIII კლა­სე­ბის ჩარ­თ­ვას ით­ვა­ლის­წი­ნებ­და, წელს მო­ნა­წი­ლე­ო­ბის უფ­ლე­ბა  VI კლა­სის მოს­წავ­ლე­ებ­საც მი­ე­ცე­მათ.  „სას­კო­ლო აქ­ტი­ვო­ბე­ბის ხელ­შეწყო­ბის პროგ­რა­მას“ გა­მარ­ტი­ვე­ბუ­ლი და­ფი­ნან­სე­ბის წე­სი შე­ე­ხე­ბა,  რაც  გუ­ლის­ხ­მობს,

ევროპულ საგანმანათლებლო სივრცეში ინტეგრაციისთვის

ანა ფირცხალაიშვილი

2006 წლი­დან ქვე­ყა­ნა­ში ერ­თი ახა­ლი ინ­ს­ტი­ტუ­ცია ფუნ­ქ­ცი­ო­ნი­რებს, რომ­ლის მთა­ვა­რი და­ნიშ­ნუ­ლე­ბა გა­ნათ­ლე­ბის ხა­რის­ხის უზ­რუნ­ველ­სა­ყო­ფად სა­თა­ნა­დო მე­ქა­ნიზ­მე­ბის ფორ­მი­რე­ბის ხელ­შეწყო­ბა და გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბაა. ეს გა­ნათ­ლე­ბის ხა­რის­ხის გა­ნ­ვითარების ეროვ­ნუ­ლი ცენ­ტ­რია, რო­მე­ლიც 12 წლის განმავლობაში, ეროვ­ნუ­ლი ინ­ტე­რე­სე­ბი­სა თუ სა­ერ­თა­შო­რი­სო მოთხოვ­ნე­ბის გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბით, მეტ-ნაკ­ლე­ბი წარ­მა­ტე­ბით ახორ­ცი­ე­ლებს მას­ზე და­კის­რე­ბულ მი­სი­ას. 2015 წლი­დან, ცენ­ტ­რის შიგ­ნით მიმ­დი­ნა­რე რე­ფორ­მამ, უზ­რუნ­ველ­ყო ჩვე­ნი ქვეყ­ნის­თ­ვის სტრა­ტე­გი­უ­ლად ძა­ლი­ან მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი ცვლი­ლე­ბა, ვგუ­ლის­ხ­მობ უმაღ­ლე­სი სას­წავ­ლო და­წე­სე­ბუ­ლე­ბე­ბის ავ­ტო­რი­ზა­ცი­ის და აკ­რე­დი­ტა­ცი­ის სტან­დარ­ტე­ბი­სა და პრო­ცე­დუ­რე­ბის ევ­რო­პულ სტან­დარ­ტებ­თან და სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო პრინ­ცი­პებ­თან შე­სა­ბა­მი­სო­ბა­ში მოყ­ვა­ნას. თუმ­ცა, ეს ჯერ კი­დევ არ ნიშ­ნავს სრულ ინ­ტეგ­რა­ცი­ას ამ სივ­რ­ცე­ში, არა­და თა­ნა­მედ­რო­ვე გლო­ბა­ლუ­რი სამ­ყა­რო სა­უ­კე­თე­სო შე­საძ­ლებ­ლო­ბას აძ­ლევს ნე­ბის­მი­ერ ადა­მი­ანს, სა­კუ­თა­რი პრო­ფე­სი­ო­ნა­ლიზ­მით და­იმ­კ­ვიდ­როს თა­ვი ამე­რი­კა­სა თუ ევ­რო­პის ქვეყ­ნებ­ში.

13(807)N