გამოდის 1998 წლიდან
2016-10-13
რა პი­რო­ბე­ბით დაბ­რუნ­დე­ბი­ან გა­მომ­ცემ­ლე­ბი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის ბა­ზარ­ზე


ლა­ლი თვა­ლა­ბე­იშ­ვილ­ი

ახა­ლი სას­წავ­ლო წლის სი­ახ­ლე­თა შო­რის ერთ-ერ­თი მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი იყო სას­კო­ლო სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებ­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი ცვლი­ლე­ბე­ბი. დამ­ტ­კიც­და ახა­ლი ეროვ­ნუ­ლი სას­წავ­ლო გეგ­მა ჳ-ვჳ კლა­სე­ბი­სათ­ვის, რო­მე­ლიც 2017-2018 სას­წავ­ლო წლი­დან და­ი­ნერ­გე­ბა.
ოთხი წლის წინ, გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­რომ გა­მო­აცხა­და, რომ, სა­ქარ­თ­ვე­ლოს მას­შ­ტა­ბით, სა­ჯა­რო სკო­ლის ყვე­ლა მოს­წავ­ლე სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებს სა­ხელ­მ­წი­ფოს­გან უფა­სოდ მი­ი­ღებ­და და წიგ­ნე­ბი სკო­ლე­ბის სა­კუთ­რე­ბა­ში რჩე­ბო­და. სა­მი­ნის­ტ­რომ სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის ბეჭ­დ­ვაც, თან­ხე­ბის და­ზოგ­ვი­სა და მშობ­ლე­ბის ინ­ტე­რე­სებ­ზე ზრუნ­ვის არ­გუ­მენ­ტით, სა­კუ­თარ თავ­ზე აიღო, რაც იმას ნიშ­ნავ­და, რომ გა­მომ­ცემ­ლო­ბე­ბის მი­ერ უკ­ვე და­ბეჭ­დი­ლი გრიფ­მო­პო­ვე­ბუ­ლი წიგ­ნე­ბი, შეს­ყიდ­ვის გა­რე­შე, სა­მი­ნის­ტ­როს მფლო­ბე­ლო­ბა­ში გა­და­დი­ო­და. გა­მომ­ცემ­ლე­ბი ე.წ. ნაშ­თე­ბის პრობ­ლე­მის (ხუთ­წ­ლი­ა­ნი გრი­ფის მქო­ნე სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის მა­რა­გი, რო­მე­ლიც უკ­ვე და­ბეჭ­დი­ლი ჰქონ­დათ) წი­ნა­შე აღ­მოჩ­ნ­დ­ნენ.
გა­ნათ­ლე­ბის მი­ნის­ტ­რ­მა გი­ორ­გი მარ­გ­ვე­ლაშ­ვილ­მა სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლოს გრი­ფი­რე­ბის წეს­ში არ­სე­ბუ­ლი ის მუხ­ლი აამოქ­მე­და, რო­მე­ლიც გა­მომ­ცემ­ლო­ბებ­თან და­დე­ბულ ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა­ში დი­მიტ­რი შაშ­კი­ნის მი­ნის­ტ­რო­ბი­სას ჩა­ი­დო, თუმ­ცა არ ამოქ­მე­დე­ბუ­ლა. გრი­ფი­რე­ბის წე­სი სა­ხელ­მ­წი­ფო და­წე­სე­ბუ­ლე­ბას იმ­პე­რა­ტი­უ­ლად აძ­ლევ­და უფ­ლე­ბას, სა­ავ­ტო­რო უფ­ლე­ბე­ბის მფლო­ბე­ლი გამ­ხ­და­რი­ყო.
ოთხ­წ­ლი­ა­ნი პა­უ­ზის შემ­დეგ გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­რომ გა­დაწყ­ვი­ტა, რომ სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის ბიზ­ნე­სი ისევ გა­მომ­ცემ­ლებს და­უბ­რუნ­დეს. ამ­ჟა­მად მიმ­დი­ნა­რე­ობს ჳ-ვჳ კლასების სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის/სე­რი­ე­ბის გრი­ფი­რე­ბის გა­მოცხა­დე­ბის­თ­ვის მზა­დე­ბა. გა­ნათ­ლე­ბის მი­ნის­ტ­რ­მა გა­ნა­ახ­ლა ურ­თი­ერ­თო­ბა გა­მომ­ცემ­ლო­ბებ­თან და უკ­ვე არა­ერ­თი შეხ­ვედ­რა გა­ი­მარ­თა.
ალექ­სან­დ­რე ჯე­ჯე­ლა­ვა აცხა­დებს, რომ „ჩვენ, ის­ტო­რი­უ­ლად, გა­ვი­ა­რეთ ორი ეტა­პი: ერ­თი — თა­ვი­სუ­ფა­ლი ბაზ­რის ეტა­პი, რო­ცა ვი­საც რა უნ­დო­და, იმას აკე­თებ­და სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებ­ში, მე­ო­რე — სუ­პერ­და­რე­გუ­ლი­რე­ბუ­ლი ბა­ზა­რი, რო­ცა მე (სა­მი­ნის­ტ­რო) ვბეჭ­დავ­დი თვი­თონ, გა­მო­ვარ­თ­მევ­დი წიგნს გა­მომ­ცე­მელს და ვბეჭ­დავ­დი. ორი­ვე რყე­ვამ — ერ­თ­მა და­ა­ზა­რა­ლა მშობ­ლე­ბი და ოჯა­ხე­ბი, მე­ო­რემ — გა­მომ­ცემ­ლე­ბი და სა­გა­მომ­ცემ­ლო ბიზ­ნე­სი. ახ­ლა ვცდი­ლობთ, გა­ვი­დეთ მე­სა­მე ეტაპ­ზე, სა­დაც გა­მომ­ცე­მელს ექ­ნე­ბა ეს ბიზ­ნე­სი, მის ხელ­ში იქ­ნე­ბა ბეჭ­დ­ვის ნა­წი­ლიც, გა­მო­ცე­მის სა­ავ­ტო­რო ნა­წი­ლიც, თუმ­ცა ფა­სე­ბი იქ­ნე­ბა უფ­რო, ასე ვთქვათ, „მო­კე­პი­ლი“, და­რე­გუ­ლი­რე­ბუ­ლი ზღვრუ­ლად, რა­ო­დე­ნო­ბის, ტი­რა­ჟის და თე­მა­ტი­კის მი­ხედ­ვით. ვცდი­ლობთ, გა­მომ­ცემ­ლებ­თან ერ­თად, ფა­სე­ბი წი­ნას­წარ ვი­ცო­დეთ, ანუ გა­ვა­კე­თოთ პრა­ის­ლის­ტი.“
მე­სა­მე ეტა­პი, რო­მელ­ზეც მი­ნის­ტ­რი სა­უბ­რობს, გა­მომ­ცემ­ლებ­თან შეხ­ვედ­რი­თა და თა­ნამ­შ­რომ­ლო­ბის აღ­დ­გე­ნის მცდე­ლო­ბით და­იწყო. ჩვენ და­ვინ­ტე­რეს­დით, რო­გორ აფა­სე­ბენ მიმ­დი­ნა­რე პრო­ცესს გა­მომ­ცემ­ლე­ბი, რი­სი მო­ლო­დი­ნი აქვთ სა­მი­ნის­ტ­როს­გან და თა­ვად რა პი­რო­ბებს სთა­ვა­ზო­ბენ მი­ნისტრს.
თი­ნა მა­მუ­ლაშ­ვი­ლი, „ბა­კურ სუ­ლა­კა­უ­რის გა­მომ­ცემ­ლო­ბის“ დი­რექ­ტო­რი: „პრო­ცე­სი, რო­მე­ლიც ახ­ლა მიმ­დი­ნა­რე­ობს, ასე­თი სა­ხი­საა: ჩვენ გვაქვს შეხ­ვედ­რე­ბი გა­ნათ­ლე­ბის მი­ნის­ტ­რ­თან, მის მო­ად­გი­ლე­ებ­თან და სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის გრი­ფი­რე­ბის პრო­ცეს­ში ჩარ­თულ სხვა პი­რებ­თან. მიმ­დი­ნა­რე­ობს მო­ლა­პა­რა­კე­ბე­ბი, რა პი­რო­ბე­ბით დაბ­რუნ­დე­ბი­ან გა­მომ­ცემ­ლე­ბი ამ ბა­ზარ­ზე — სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის გა­მო­ცე­მას რა პი­რო­ბე­ბით შეძ­ლე­ბენ.
გა­მო­იკ­ვე­თა რამ­დე­ნი­მე საკ­ვან­ძო სა­კითხი: პირ­ვე­ლი, ვი­ნა­ი­დან შე­იც­ვა­ლა ეროვ­ნუ­ლი სას­წავ­ლო გეგ­მა, უნ­და გა­მოცხად­დეს ახა­ლი გრი­ფი­რე­ბა დაწყე­ბი­თი კლა­სე­ბის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებ­ზე.  ჳ-ჳვ კლა­სებ­ზე იქ­ნე­ბა სრუ­ლი გრი­ფი, ხო­ლო ვ-ვჳ კლა­სებ­ზე გა­მოცხად­დე­ბა პი­ლო­ტი­რე­ბა, ანუ სა­პი­ლო­ტედ შე­იქ­მ­ნე­ბა წიგ­ნე­ბი, რა­კი ძა­ლი­ან ცო­ტა დრო გვაქვს იმის­თ­ვის, რომ გა­ნახ­ლე­ბუ­ლი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი შევ­ქ­მ­ნათ. ვ-ვჳ კლა­სე­ბის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი ერ­თ­წ­ლი­ან პი­ლო­ტი­რე­ბას გა­ივ­ლი­ან სა­ექ­ს­პე­რი­მენ­ტო სკო­ლებ­ში, სა­ი­და­ნაც მას­წავ­ლებ­ლე­ბის გა­მოხ­მა­უ­რე­ბას ვე­ლით. ამ ცვლი­ლე­ბე­ბის გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბით შემ­დე­გი, 2018-19 სას­წავ­ლო წლის­თ­ვის და­ი­ნერ­გე­ბა სკო­ლებ­ში.
გა­მო­იკ­ვე­თა ისიც, რომ სა­მი ყვე­ლა­ზე მა­ღა­ლი რე­ი­ტინ­გის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო მი­ი­ღებს გრიფს, ანუ შე­ფას­დე­ბა ქუ­ლე­ბით, სხვა­დას­ხ­ვა პა­რა­მეტ­რე­ბით, რაც მა­ინც არ ნიშ­ნავს ბაზ­რის შეზღუდ­ვას. ასე­ვეა სა­უ­ბა­რი იმა­ზე, რომ გრი­ფი­რე­ბა შე­იძ­ლე­ბა იყოს მუდ­მი­ვი პრო­ცე­სი და ეს ბა­ზა­რი გა­იხ­ს­ნას სხვა მო­თა­მა­შე­ე­ბის­თ­ვი­საც. თუმ­ცა ეს ჯერ­ჯე­რო­ბით ბუნ­დო­ვა­ნია, რა სა­ხით მოხ­დე­ბა და რო­დის. პირ­ვე­ლი ეტა­პი იქ­ნე­ბა სა­მი პა­რა­ლე­ლუ­რი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო ერთ სა­გან­ში, ერთ კლას­ში.
მთა­ვა­რი სი­ახ­ლე ის არის, რომ გრი­ფი­რე­ბულ სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებს და­ბეჭ­დავს, გა­მოს­ცემს გა­მომ­ცემ­ლო­ბა, რო­მელ­მაც გა­ნა­ვი­თა­რა ეს სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი, ხო­ლო სა­მი­ნის­ტ­რო შე­ის­ყი­დის მათ გა­მომ­ცემ­ლო­ბის­გან. და­წეს­და ფას­თა მატ­რი­ცა, გარ­კ­ვე­უ­ლი ზღვრუ­ლი ფა­სი.
ამას გარ­და, საკ­ვან­ძო სა­კითხია ისიც, რომ ამოქ­მედ­დე­ბა ერ­თ­გ­ვა­რი გა­რან­ტია — თუ გა­მომ­ცემ­ლო­ბა, რა­ღაც მი­ზე­ზით, ვერ ახერ­ხებს ან უარს აცხა­დებს, რომ გრი­ფი­რე­ბუ­ლი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო გა­მოს­ცეს და მი­ა­წო­დოს გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­როს, ამ შემ­თხ­ვე­ვა­ში, შე­მო­დის ერ­თ­გ­ვა­რი გა­რან­ტო­რი — მე­სა­მე მხა­რე, რო­მე­ლიც ამ­ბობს, თუ ნამ­დ­ვი­ლად დას­ტურ­დე­ბა, რომ კონ­კ­რე­ტუ­ლი გრიფ­მი­ნი­ჭე­ბუ­ლი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლოს გა­მომ­ცე­მე­ლი ვერ ას­რუ­ლებს სა­ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბო ვალ­დე­ბუ­ლე­ბებს, მხო­ლოდ ამ შემ­თხ­ვე­ვა­ში, აიღებს თა­ვის თავ­ზე სა­მი­ნის­ტ­რო ბეჭ­დ­ვას, ოღონდ ერ­თი ან ოთხი წლით, გრი­ფის მოქ­მე­დე­ბის ვა­დით, გა­აჩ­ნია, რა შემ­თხ­ვე­ვა დგე­ბა და, ლი­ცენ­ზი­ის სა­ფუძ­ველ­ზე, სა­ავ­ტო­რო ჰო­ნო­რარს გა­და­უხ­დის სა­ავ­ტო­რო უფ­ლე­ბის მქო­ნეს.
აი, ეს სა­კითხე­ბი გა­მო­იკ­ვე­თა. საკ­მა­ოდ კომ­პ­ლექ­სუ­რი დო­კუ­მენ­ტი გა­მო­დის იმი­ტომ, რომ გრი­ფი­რე­ბის წე­სის გარ­და, მო­ი­ცავს ლი­ცენ­ზი­ის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბას და შეს­ყიდ­ვის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბას, რო­მელ­საც ვა­მუ­შა­ვებთ. პრო­ცე­სი მიმ­დი­ნა­რე­ობს, გვაქვს მო­ლა­პა­რა­კე­ბა სხვა­დას­ხ­ვა სა­კითხებ­ზე, ჩვე­ნი, გა­მომ­ცემ­ლო­ბე­ბის, შე­თა­ვა­ზე­ბე­ბი აისა­ხა ამ დო­კუ­მენ­ტებ­ში. არის ბევ­რი დე­ტა­ლი და ნი­უ­ან­სი, რო­მე­ლიც და­ზუს­ტე­ბას მო­ითხოვს, მაგ­რამ საკ­ვან­ძო რაც იყო, უკ­ვე გითხა­რით.
თუ გრი­ფი­რე­ბა ოქ­ტომ­ბერ­ში გა­მოცხად­და, მა­შინ კი­დევ შე­იძ­ლე­ბა მო­ეს­წ­როს, თუ გა­და­ი­დო ნო­ემ­ბერ­ში ან დე­კემ­ბერ­ში, დრო იმ­დე­ნად ცო­ტაა, რომ ფაქ­ტობ­რი­ვად ვერ შევ­ძ­ლებთ დრო­ში ჩა­ტე­ვას.
მთა­ვა­რია, რომ სან­დ­რო ჯე­ჯე­ლა­ვას შე­უძ­ლია გა­მომ­ცემ­ლებ­თან მო­ლა­პა­რა­კე­ბა აწარ­მო­ოს. გვაქვს გან­ც­და, რომ ჩვენ­თან თა­ნამ­შ­რომ­ლო­ბის­თ­ვის გარ­კ­ვე­ულ ნა­ბი­ჯებს დგამს და ცხა­დია, ჩვენ­გა­ნაც იმა­ვეს ელის. საკ­მა­ოდ ხან­გ­რ­ძ­ლი­ვი და შრო­მა­ტე­ვა­დი სა­მუ­შაო ჩა­ტარ­და, წე­სით, შე­დე­გი ორი­ვე მხა­რის­თ­ვის ასარ­გებ­ლო უნ­და იყოს.
ჩვე­ნი მხრივ, და­ვა­მა­ტებ­დი, რომ, სა­ბო­ლოო ჯამ­ში, გა­მომ­ცემ­ლე­ბი კვლა­ვაც  ჩა­ერ­თ­ვე­ბი­ან პრო­ცეს­ში და ეს ძა­ლი­ან სწო­რი და ლო­გი­კუ­რია იმი­ტომ, რომ, მა­გა­ლი­თად, ჩვე­ნი გა­მომ­ცემ­ლო­ბა 1998 წლი­დან არ­სე­ბობს და თით­ქ­მის მთე­ლი თა­ვი­სი არ­სე­ბო­ბის მან­ძილ­ზე მუ­შა­ობ­და სას­კო­ლო სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებ­ზე. ჩვენ­თან დაგ­რო­ვი­ლია სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის გან­ვი­თა­რე­ბის, დე­ვე­ლოპ­მენ­ტის ოც­წ­ლი­ა­ნი გა­მოც­დი­ლე­ბა,  გვყავს ძა­ლი­ან კარ­გი ავ­ტო­რე­ბი, დი­დი ხნის გან­მავ­ლო­ბა­ში ვთა­ნამ­შ­რომ­ლობთ სკო­ლებ­თან, მას­წავ­ლე­ბელ­თა ტრე­ნინ­გებ­საც ვა­ტა­რებ­დით. ძა­ლი­ან ხში­რად გვქო­ნია გა­მოხ­მა­უ­რე­ბა მას­წავ­ლებ­ლე­ბის­გან, რა­საც ვით­ვა­ლის­წი­ნებ­დით და ა.შ. რე­ა­ლუ­რად, ეს გა­მოც­დი­ლე­ბა არ უნ­და და­ი­კარ­გოს. მგო­ნია, რომ გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­რომ ეს გა­ით­ვა­ლის­წი­ნა და სწო­რედ ამი­ტომ აღ­დ­გა დი­ა­ლო­გი გა­მომ­ცემ­ლო­ბებ­თან.“
ზვი­ად კვა­რაცხე­ლია, მთა­ვა­რი რე­დაქ­ტო­რი, გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „არ­ტა­ნუ­ჯი“: „რა თქმა უნ­და, მი­სა­სალ­მე­ბე­ლი ფაქ­ტია, რომ სა­მი­ნის­ტ­როს მხრი­დან ეს ნა­ბი­ჯი გად­მო­იდ­გა. გა­სუ­ლი ოთხი წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში, ფაქ­ტობ­რი­ვად, გა­მომ­ცემ­ლო­ბებ­თან დი­ა­ლო­გის არა­ნა­ი­რი მცდე­ლო­ბა არ იყო. რაც შე­ე­ხე­ბა ამ ურ­თი­ერ­თო­ბის პერ­ს­პექ­ტი­ვას, რა თქმა უნ­და, ორი­ვე მხა­რეს უნ­და, რომ ეს მო­ლა­პა­რა­კე­ბა რე­ა­ლურ შე­დე­გე­ბამ­დე მი­ვი­დეს.
სას­კო­ლო სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის გა­მომ­ცემ­ლე­ბი­სა და გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­როს ურ­თი­ერ­თო­ბა მო­ლა­პა­რა­კე­ბე­ბის რე­ჟიმ­შია და ამ პრო­ცეს­ში უამ­რა­ვი ისე­თი სა­კითხია, რო­მე­ლიც დროს ითხოვს. რა თქმა უნ­და, უნ­დობ­ლო­ბის ფო­ნიც არ­სე­ბობს, რო­მე­ლიც ამ ოთხი წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში გაჩ­ნ­და და უამ­რა­ვი შე­კითხ­ვა, რო­მე­ლიც ამ ურ­თი­ერ­თო­ბის დე­ფი­ცი­ტის გა­მო წარ­მო­იშ­ვა. ბევ­რი რა­მაა და­სა­ზუს­ტე­ბე­ლი — რო­გორც ტექ­ნი­კუ­რი, ასე­ვე იური­დი­უ­ლი დე­ტა­ლე­ბი, რომ­ლე­ბიც ამ მო­ლა­პა­რა­კე­ბის პრო­ცეს­ში უნ­და შე­თან­ხ­მ­დეს.
შემ­დ­გო­მი ეტა­პი იქ­ნე­ბა უკ­ვე გრი­ფი­რე­ბის კონ­კურ­ს­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა, რა­საც გა­მომ­ცემ­ლე­ბი მხო­ლოდ იმ შემ­თხ­ვე­ვა­ში და­თან­ხ­მ­დე­ბი­ან, თუ­კი ყვე­ლა პი­რო­ბა იქ­ნე­ბა გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბუ­ლი, ყვე­ლა­ნა­ი­რი დე­ტა­ლი წი­ნას­წარ ­გან­საზღ­ვ­რუ­ლი.  ჩვე­ნი უმ­თავ­რე­სი მი­ზა­ნი, რო­გორც იმ გა­მომ­ცემ­ლის, რო­მე­ლიც წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში უპი­რის­პირ­დე­ბო­და გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­როს და ამ­ხელ­და სა­ავ­ტო­რო უფ­ლე­ბის დარ­ღ­ვე­ვა­სა და ინ­ტე­ლექ­ტუ­ა­ლუ­რი სა­კუთ­რე­ბის მი­სა­კუთ­რე­ბა­ში, ის არის, რომ პრო­ცე­სი კა­ნო­ნი­ე­რად და ყვე­ლა წე­სის დაც­ვით წა­რი­მარ­თოს, რო­გორც ცი­ვი­ლი­ზე­ბულ სა­ზო­გა­დო­ე­ბას შეჰ­ფე­რის.
ამ მო­ლა­პა­რა­კე­ბის პრო­ცეს­ში გრი­ფი­რე­ბის და­ახ­ლო­ე­ბი­თი ვა­დე­ბიც გა­მო­იკ­ვე­თა. სა­ვა­რა­უ­დოდ, არა უგ­ვი­ა­ნეს ოქ­ტომ­ბ­რის თვი­სა, იმი­ტომ რომ შემ­დეგ უკ­ვე ძა­ლი­ან ცო­ტა დრო დარ­ჩე­ბა. ისე­დაც დრო მცი­რეა ხა­რის­ხი­ა­ნი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის მო­სამ­ზა­დებ­ლად. ჩვენ ვა­პი­რებთ, რამ­დე­ნი­მე სა­გან­ში შე­ვი­ტა­ნოთ სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი სა­კონ­კურ­სოდ და აქ­ტი­უ­რად ვემ­ზა­დე­ბით ამის­თ­ვის.“
ნი­ნო ნა­კუ­დაშ­ვი­ლი, გა­მომ­ცემ­ლო­ბის „სწავ­ლა­ნი“ დი­რექ­ტო­რი: „მო­ლა­პა­რა­კე­ბე­ბი არ დამ­თავ­რე­ბუ­ლა, ამი­ტომ, სა­ბო­ლოო შე­დე­გი ჯერ არ ვი­ცით. რა თქმა უნ­და, თა­ვის­თა­ვად პო­ზი­ტი­უ­რია, რომ პრო­ცე­სი და­იძ­რა.
რა­საკ­ვირ­ვე­ლია, ჩვენ გვაქვს გარ­კ­ვე­უ­ლი მოთხოვ­ნე­ბი, რო­მე­ლიც იცის გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­რომ. სხვა სა­კითხია, რამ­დე­ნად აქვს მას სა­შუ­ა­ლე­ბა, გა­ით­ვა­ლის­წი­ნოს ეს ყვე­ლა­ფე­რი. სა­ბო­ლოო ჯამ­ში, ყვე­ლა­ფე­რი მი­დის ფი­ნან­სებ­თან. ის ფაქ­ტი, რომ სა­მი­ნის­ტ­რო ცდი­ლობს ჩაჯ­დეს სა­მარ­თ­ლებ­რივ სივ­რ­ცე­ში, სა­ი­და­ნაც ამო­ვარ­დ­ნი­ლი იყო და თვი­თონ კი არ ბეჭ­დავს სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებს (შპს-ს ფუნ­ქ­ცი­ას კი არ ითავ­სებს), არა­მედ აპი­რებს შე­ის­ყი­დოს უკ­ვე და­ბეჭ­დი­ლი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი გა­მომ­ცემ­ლე­ბის­გან, ეს დი­დი და პო­ზი­ტი­უ­რი ნა­ბი­ჯია, ამ პრო­ცე­სის მიმ­დი­ნა­რე­ო­ბი­სას.
მე­ო­რე მხა­რეა, რა თან­ხა შე­უძ­ლია გა­და­ი­ხა­დოს, ჯამ­ში, სა­ხელ­მ­წი­ფომ. ამას­თან და­კავ­ში­რე­ბით გარ­კ­ვე­უ­ლი მო­ლა­პა­რა­კე­ბე­ბი მი­დის და იმე­დი მაქვს, კარ­გად  დას­რულ­დე­ბა. სა­ხელ­მ­წი­ფოს აქვს სურ­ვი­ლი დაბ­რუნ­დეს იური­დი­ულ სივ­რ­ცე­ში. ეს ძა­ლი­ან კარ­გია.
მთა­ვა­რია, რომ გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­რო და გა­მომ­ცემ­ლე­ბი თავს აღიქ­ვა­მენ პარ­ტ­ნი­ო­რე­ბად და არა მტრე­ბად.
მე თუ მკითხავთ, სულ რომ არ შედ­გეს ეს მო­ლა­პა­რა­კე­ბა, მა­ინც კმა­ყო­ფი­ლი ვიქ­ნე­ბი, რომ არ გვლან­ძღა­ვენ და ნარ­კო­დი­ლე­რებს არ გვა­და­რე­ბენ, რო­გორც ეს გი­ორ­გი მარ­გ­ვე­ლაშ­ვი­ლის მი­ნის­ტ­რო­ბის დროს მოხ­და. თვი­თონ ის ფაქ­ტი, რომ ალექ­სან­დ­რე ჯე­ჯე­ლა­ვამ სა­ტე­ლე­ვი­ზიო გა­მოს­ვ­ლი­სას გა­მომ­ცემ­ლე­ბი სის­ტე­მის და­საყ­რ­დე­ნად მოგ­ვიხ­სე­ნია და თქვა, რომ მათ უნ­და მო­ვუფ­რ­თხილ­დე­თო, ჩემ­თ­ვის, სი­მარ­თ­ლე გითხ­რათ, საკ­მა­რი­სია, რომ თა­ვი ვიგ­რ­ძ­ნო სრუ­ლ­ად რე­ა­ბი­ლი­ტი­რე­ბუ­ლად და წელ­ში გა­მარ­თუ­ლად. და­ნარ­ჩე­ნი მო­ლა­პა­რა­კე­ბის სა­კითხია.“
გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „დი­ო­გე­ნეს“ დი­რექ­ტორ­მა თა­მარ ლე­ბა­ნი­ძემ მიმ­დი­ნა­რე პრო­ცე­სებ­ზე ვრცლად სა­უ­ბა­რი არ ისურ­ვა. მხო­ლოდ ის გვითხ­რა, რომ მიმ­დი­ნა­რე­ობს მო­ლა­პა­რა­კე­ბე­ბის პრო­ცე­სი, ზუს­ტ­დე­ბა დე­ტა­ლე­ბი და ამ პრო­ცეს­ში ჩარ­თუ­ლი არი­ან მა­თი იურის­ტე­ბი.
გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „ინ­ტე­ლექ­ტის“ ხელ­მ­ძღ­ვა­ნელ­თან, კახ­მეგ კუ­და­ვას­თან სა­უ­ბა­რი საკ­მა­ოდ ვრცე­ლი და ბევ­რის­მომ­ც­ვე­ლი გა­მოდ­გა. ბა­ტონ­მა კა­ხამ არა მარ­ტო მიმ­დი­ნა­რე მო­ლა­პა­რა­კე­ბებ­ზე ისა­უბ­რა, არა­მედ ოთხი წლის წინ გან­ვი­თა­რე­ბუ­ლი მოვ­ლე­ნე­ბიც შე­ა­ფა­სა. თა­ვი­სი სათ­ქ­მე­ლით, ვფიქ­რობთ, ყვე­ლა იმ გა­მომ­ცემ­ლის გუ­ლის­ტ­კი­ვი­ლი გა­მო­ხა­ტა, ვინც სა­მი­ნის­ტ­როს მი­ერ გა­ტა­რე­ბულ­მა პო­ლი­ტი­კამ თით­ქ­მის გა­კოტ­რე­ბის პი­რას მი­იყ­ვა­ნა.
„გა­მომ­ცემ­ლებს 15-მდე შეხ­ვედ­რა გვქონ­და გა­ნათ­ლე­ბის მი­ნის­ტ­რ­თან. ჩე­მი აზ­რით, შე­რი­გე­ბა შედ­გა, ახ­ლა მიმ­დი­ნა­რე­ობს მო­რი­გე­ბა.
ამ პრო­ცე­სის დაწყე­ბა ჩვენ­თ­ვის მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი იყო, ჩვენ ხომ, ოთხი წე­ლია, არც ერ­თი მი­ნის­ტ­რი არ დაგ­ვ­ლა­პა­რა­კე­ბია, ამ­დე­ნად, ამ შეხ­ვედ­რებს, რა თქმა უნ­და, და­დე­ბი­თად ვა­ფა­სებთ.
ვფიქ­რობ, ბა­ტო­ნი ალექ­სან­დ­რე ჯე­ჯე­ლა­ვა უნი­ჭი­ე­რე­სი მე­ნე­ჯე­რია. ეს ის პი­როვ­ნე­ბაა, რო­მელ­საც შე­უძ­ლია მო­ნა­ხოს გა­მო­სა­ვა­ლი — მოს­წავ­ლის, მას­წავ­ლებ­ლის, ავ­ტო­რის და გა­მომ­ცემ­ლის ინ­ტე­რე­სე­ბის გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბით. იგი ყუ­რადღე­ბით უს­მენს რა­დი­კა­ლურ, კონ­ს­ტ­რუქ­ცი­ულ, გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბულ აზ­რებს. (ცო­ტა ზედ­მე­ტი ქე­ბა ხომ არ გა­მო­მი­ვი­და?). თუ არ დამ­ძიმ­დე­ბა ჩვე­ნი მდგო­მა­რე­ო­ბა, მა­შინ აზ­რი აქვს თა­ნამ­შ­რომ­ლო­ბას. პრობ­ლე­მე­ბი კი მრა­ვა­ლია.
1.  I-VI კლა­სე­ბის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებს გა­უ­ვი­და გრი­ფი­რე­ბის ვა­და, 2017 წლის სექ­ტემ­ბ­რი­დან სკო­ლებ­ში ახა­ლი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი უნ­და შე­ვი­დეს. ჩვენ კი დი­დი რა­ო­დე­ნო­ბის მოქ­მე­დი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის მა­რა­გე­ბი გვაქვს. სა­მი­ნის­ტ­როს ვთა­ვა­ზობთ, შე­ის­ყი­დონ ეს უხ­მა­რი, მოქ­მე­დი, სა­უ­კე­თე­სო წიგ­ნე­ბი, მი­ნი­მა­ლურ ფა­სებ­ში. მა­შინ რო­დე­საც, სკო­ლე­ბი სავ­სეა ორ­ჯერ, სამ­ჯერ ნახ­მა­რი, ჯან­მ­რ­თე­ლო­ბის­თ­ვის სა­ში­ში წიგ­ნე­ბით.
გრი­ფი­რე­ბა­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა რომ მი­ვი­ღოთ, უამ­რა­ვი ადა­მი­ა­ნი უნ­და ჩა­ერ­თოს  პრო­ცეს­ში. შე­იძ­ლე­ბა ავ­ტორს უთხ­რა, თუ გა­ვი­მარ­ჯ­ვებთ კონ­კურ­ს­ში, შემ­დეგ მი­ი­ღებ ჰო­ნო­რარს, მაგ­რამ ამას ვერ ეტყ­ვი, ვთქვათ, მხატ­ვარს, მოწ­ვე­ულ რე­დაქ­ტორს... მა­რა­გე­ბის შეს­ყიდ­ვა გარ­კ­ვე­უ­ლი ხელ­შეწყო­ბა და ინ­ვეს­ტი­ცია იქ­ნე­ბა ჩვენ­თ­ვის პრო­ცეს­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბის მი­სა­ღე­ბად. თუ ეს ასე არ მოხ­და, მა­შინ შე­მო­ვა ახა­ლი, გა­მო­უც­დე­ლი გა­მომ­ცემ­ლო­ბა, გა­მო­უც­დე­ლი ავ­ტო­რე­ბით და სკო­ლა მი­ი­ღებს სუ­რო­გატ სა­ხელ­მ­ძღ­ვან­ლო­ებს. 20-წლი­ა­ნი გა­მოც­დი­ლე­ბის მქო­ნე ავ­ტო­რე­ბი­სა და გა­მომ­ცემ­ლო­ბე­ბის მო­ნა­წი­ლე­ო­ბით კი, უკე­თე­სი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი შე­იქ­მ­ნე­ბა. მიმ­დი­ნა­რე­ობს ვაჭ­რო­ბა (ეს ცუ­დი სიტყ­ვა არ არის) პი­რო­ბებ­ზე. ასე რომ, ნაშ­თე­ბის არ­სე­ბო­ბა ერთ-ერ­თი სე­რი­ო­ზუ­ლი შე­მა­ფერ­ხე­ბე­ლი პრობ­ლე­მაა.
2.  წი­ნა მი­ნის­ტ­რებ­მა და­ი­ვიწყეს მას­წავ­ლე­ბე­ლი! ჩვენ­მა გა­მომ­ცემ­ლო­ბამ შეს­თა­ვა­ზა ახალ მი­ნისტრს 17 ათა­სი „მას­წავ­ლებ­ლის წიგ­ნი“ სხვა­დას­ხ­ვა სა­გან­ში, უფა­სოდ, სა­ჩუქ­რად მას­წავ­ლებ­ლე­ბის­თ­ვის. 4 წე­ლია მას­წავ­ლე­ბელს არ მი­უ­ღია „მას­წავ­ლებ­ლის წიგ­ნი“. რა­ტომ? რო­დე­საც კონ­კუ­რენ­ცია იყო, ჩვენ, ავ­ტო­რებ­თან ერ­თად, დავ­დი­ო­დით რა­ი­ო­ნებ­ში, ხუ­ლო­დან დაწყე­ბუ­ლი ლა­გო­დე­ხამ­დე და შეხ­ვედ­რებ­ზე პე­და­გო­გებს ვჩუქ­ნი­დით წიგ­ნებს. ეს ჩვენს ინ­ტე­რე­სებ­შიც იყო, მიგ­ვე­წო­დე­ბი­ნა ჩვე­ნი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის მი­ხედ­ვით შექ­მ­ნი­ლი მე­თო­დუ­რი დამ­ხ­მა­რე მა­სა­ლა.  არც ერ­თი „მას­წავ­ლებ­ლის წიგ­ნი“ სა­მი­ნის­ტ­რომ არ და­ბეჭ­და, რად­გან „წამ­გე­ბი­ა­ნად“ ჩათ­ვა­ლეს (მა­გა­ლი­თად, „მას­წავ­ლებ­ლის წიგ­ნი“ ფი­ზი­კა­ში მო­ცუ­ლო­ბით ერთ-ნა­ხე­ვარ­ჯერ მე­ტია თვი­თონ სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ზე). რაც უნ­და ლა­მა­ზად ვი­ლა­პა­რა­კოთ, მას­წავ­ლე­ბე­ლი სო­ცი­ა­ლუ­რად და­უც­ველ­თა სი­ა­შია, მი­სი მწი­რი ხელ­ფა­სი რას უნ­და ამ­ყო­ფი­ნოს. მეთ­ოდუ­რი ლი­ტე­რა­ტუ­რა გან­სა­კუთ­რე­ბით სა­შუ­რია დამ­წყე­ბი მას­წავ­ლებ­ლი­სათ­ვის. ჳ-ვჳ კლა­სე­ბის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი რომც შე­იც­ვა­ლოს (წელს ხომ გა­მო­ად­გე­ბათ), VII-XII კლა­სე­ბის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბიც ხომ გვაქვს. ამა­ზე დი­დი სა­ჩუ­ქა­რი რა შე­იძ­ლე­ბა მივ­ცეთ მას­წავ­ლე­ბელს.
3. ოთხი გა­მომ­ცემ­ლო­ბის („არ­ტა­ნუ­ჯი“, „დი­ო­გე­ნე“, „ინ­ტე­ლექ­ტი“ და „ლო­გოს პრე­სი“) სარ­ჩე­ლი სტრას­ბურ­გის სა­სა­მარ­თ­ლო­შია. სი­მარ­თ­ლის ძი­ე­ბა ჩვენ­თ­ვის, ისე­ვე რო­გორც ბევ­რის­თ­ვის, აზრს კარ­გავს. ოთხი წე­ლი მი­ი­ლია სა­ქარ­თ­ვე­ლოს სა­სა­მარ­თ­ლო­ებ­ში სი­ა­რულ­ში. მაგ­რამ გა­ვი­ა­რეთ ეს აუცი­ლე­ბე­ლი გზა, რად­გან, წი­ნა­აღ­მ­დეგ შემ­თხ­ვე­ვა­ში, სტრას­ბურ­გის სა­სა­მარ­თ­ლო სარ­ჩელს არ მი­ი­ღებ­და. ჩვენ მხარს გვი­ჭერს გა­მომ­ცე­მელ­თა სა­ერ­თა­შო­რი­სო ასო­ცი­ა­ცია. ლა­პა­რა­კია რამ­დე­ნი­მე მი­ლი­ონ ევ­რო­ზე (ეს თან­ხა სა­ერ­თა­შო­რი­სო აუდიტ­მა და­ად­გი­ნა). ჩვენ და­ვი­ცავთ ჩვე­ნი ავ­ტო­რე­ბი­სა და გა­მომ­ცემ­ლე­ბის ინ­ტე­ლექ­ტუ­ა­ლურ სა­კუთ­რე­ბას, მო­ვი­გებთ ამ საქ­მეს და სა­ხელ­მ­წი­ფოს მო­უ­წევს თან­ხის გა­დახ­და. ყო­ვე­ლი­ვე ამა­ზე პა­სუ­ხის­მ­გებ­ლო­ბა ეკის­რე­ბა ყო­ფილ გა­ნათ­ლე­ბის მი­ნისტრს, ბა­ტონ გ. მარ­გ­ვე­ლაშ­ვილს.
4.  ცალ­კე დგას ავ­ტორ­თა ჰო­ნო­რა­რის სა­კითხი. სა­მი­ნის­ტ­რო რა­საც ბეჭ­დავ­და, იმის სას­ტამ­ბო ღი­რე­ბუ­ლე­ბის 10%-ს გვიხ­დი­და. რომ იან­გა­რი­შოთ, თი­თო ავ­ტო­რი (4 ავ­ტო­რის შემ­თხ­ვე­ვა­ში) ერთ რე­ა­ლი­ზე­ბულ წიგ­ნ­ში ერთ თეთრს იღებ­და (ალ­ბათ, არ და­ი­ჯე­რებთ, მაგ­რამ ასეა). რომ გთხო­ვოთ რო­მე­ლი­მე სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლოს და­წე­რა და გითხ­რათ, რომ მხო­ლოდ ერთ თეთრს მი­ი­ღებთ ჰო­ნო­რარს ერთ რე­ა­ლი­ზე­ბულ წიგ­ნ­ში, და­თან­ხ­მ­დე­ბით? ეს ხომ და­ცინ­ვაა.
მომ­ზად­და ახა­ლი ე. წ. ფას­თა მატ­რი­ცა. ეს სა­კითხი გან­ვი­ხი­ლეთ, თუმ­ცა ჯერ შე­თან­ხ­მე­ბუ­ლი არ ვართ.
ყვე­ლა­ფერს ამ ქვე­ყა­ნა­ზე აქვს სა­ზო­მი ერ­თე­უ­ლი: სიგ­რ­ძეს — სან­ტი­მეტ­რი, მა­სას — კი­ლოგ­რა­მი, რო­გორ შე­იძ­ლე­ბა წიგ­ნის ფა­სი დად­გი­ნდეს სას­ტამ­ბო ღი­რე­ბუ­ლე­ბით (ქა­ღალ­დის ღი­რე­ბუ­ლე­ბას პლი­უს ბეჭ­დ­ვის ღი­რე­ბუ­ლე­ბა). გა­მო­დის, რომ ქა­ღალ­დი უფ­რო ღი­რე­ბუ­ლია, ვიდ­რე ის, რაც ამ ქა­ღალ­დ­ზე წე­რია(?!). ესეც შეც­დო­მაა — სა­ზომ ერ­თე­უ­ლად ნუ ვი­ყე­ნებთ სას­ტამ­ბო ღი­რე­ბუ­ლე­ბას.
კარ­გი ავ­ტო­რის მო­ძებ­ნა პრობ­ლე­მაა. შე­იძ­ლე­ბა იყო კარ­გი მეც­ნი­ე­რი, კარ­გი მას­წავ­ლე­ბე­ლი, მაგ­რამ კარ­გი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო ვერ და­წე­რო. გა­ნათ­ლე­ბის ერ­თი მი­ნის­ტ­რი ამ­ბობ­და: ჩვენ მოვ­ძებ­ნით ახალ­გაზ­რ­და ავ­ტო­რებს, რომ­ლე­ბიც იმი­თაც კმა­ყო­ფი­ლი იქ­ნე­ბი­ან, რომ სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ზე მა­თი გვა­რი ეწე­რე­ბაო. შე­იძ­ლე­ბა ასე მსჯე­ლო­ბა? — გე­კითხე­ბით.
5. დავ­ს­ვათ სა­კითხი — არის თუ არა სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო ძვი­რი? ძვი­რი რას­თან შე­და­რე­ბით? რა ღირს ერ­თი კო­ლო­ფი სი­გა­რე­ტი? რა ღირს თე­ატ­რის ბი­ლე­თი? რა ღირს ფეხ­ბურ­თის ბი­ლე­თი? რა ღირს ნა­ყი­ნი? რა ღირს ლუ­დი?.. სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში წიგ­ნი ყვე­ლა­ზე იაფია. სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო კი არ არის ძვი­რი, მო­სახ­ლე­ო­ბის მსყიდ­ვე­ლო­ბი­თი უნა­რია და­ბა­ლი. შორს ვარ იმ აზ­რის­გან, რომ სა­ქარ­თ­ვე­ლო მდი­და­რია და ყვე­ლას შე­უძ­ლია სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლოს ყიდ­ვა, მაგ­რამ მიდ­გო­მა უნ­და იყოს დი­ფე­რენ­ცი­რე­ბუ­ლი. ეს უნ­და გახ­დეს სო­ცი­ა­ლუ­რი პრო­ექ­ტი. ვი­სა­უბ­რეთ ამა­ზეც. ნუ გა­ვა­უ­ფა­სუ­რებთ წიგნს, ნუ და­ვუ­კარ­გავთ მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბას.
6. ერთ-ერ­თი შეხ­ვედ­რა მი­ეძღ­ვ­ნა უცხო­ე­ლი გა­მომ­ცემ­ლე­ბი­სა და ქარ­თ­ვე­ლი გა­მომ­ცემ­ლე­ბის უფ­ლე­ბებს. თქვენ კარ­გად იცით, რომ ინ­გ­ლი­სუ­რი ენის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი შე­მო­დის უცხო­ე­თი­დან, კერ­ძოდ ინ­გ­ლი­სი­დან. მი­ზან­მი­მარ­თუ­ლად გა­ა­კოტ­რეს ტა­ტი­ა­ნა ბუ­კი­ას სა­უ­კე­თე­სო ქარ­თუ­ლი გა­მომ­ცემ­ლო­ბა „ოც­და­მე­ერ­თე“, რო­მე­ლიც ძი­რი­თა­დად ინ­გ­ლი­სუ­რის კარ­გ სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებს გა­მოს­ცემ­და. რო­გორ შე­იძ­ლე­ბა, დაწყე­ბით კლა­სებ­ში მა­ინც, ქარ­თ­ვე­ლი ავ­ტო­რის მი­ერ არ იყოს უცხო ენის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო და­წე­რი­ლი. ის, რაც შე­მო­დის, ფაქ­ტობ­რი­ვად, რუ­სე­თის­თ­ვის და­წე­რი­ლი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბია. ჩვე­ნი ავ­ტო­რე­ბის მი­ერ და­წე­რილ სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებ­ში სულ ქარ­თუ­ლი გა­რე­მოა. ქარ­თ­ველ ბავშვს, კრემ­ლ­ზე და მატ­რი­ოშ­კებ­ზე კი არ უნ­და ელა­პა­რა­კო, ქარ­თუ­ლი რე­ა­ლო­ბის შე­სატყ­ვი­სი მა­გა­ლი­თე­ბი უნ­და შევ­თა­ვა­ზოთ. თან ეს წიგ­ნე­ბი არ არის და­წე­რი­ლი სა­ქარ­თ­ვე­ლოს გა­ნათ­ლე­ბი­სა და მეც­ნი­ე­რე­ბის სა­მი­ნის­ტ­როს ეროვ­ნუ­ლი სას­წავ­ლო გეგ­მე­ბის მი­ხედ­ვით. ასე­ვეა ფრან­გუ­ლი და გერ­მა­ნუ­ლი ენის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის შემ­თხ­ვე­ვა­შიც. ქარ­თ­ვე­ლი ავ­ტო­რე­ბი­სა და გა­მომ­ცემ­ლე­ბის მი­ერ და­წე­რი­ლი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი რომ არ შე­ე­სა­ბა­მე­ბო­დეს სტან­დარტს, გრი­ფი­რე­ბის კონ­კურ­ს­ზე არც გა­ნი­ხი­ლა­ვენ. რა­ტომ ვუშ­ვებთ ამ გა­მო­ნაკ­ლი­სებს? ბუ­ნებ­რი­ვად ჩნდე­ბა კითხ­ვის ნიშ­ნე­ბი.
7. რუ­სუ­ლი ენის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო თუ რუ­სე­თი­დან (ან სხვა ქვეყ­ნი­დან) შე­მო­ვი­და, ეს იქ­ნე­ბა ოკუ­პა­ცი­ის გაგ­რ­ძე­ლე­ბა — რას და რო­გორ ჩა­წე­რენ, არა­ვინ იცის. სპე­ცი­ა­ლუ­რად ჩვენ­თ­ვის ხომ არ და­ი­წე­რე­ბა ეს სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი. გო­გე­ბაშ­ვილ­მა მარ­ტო „დე­და ენა“ ხომ არ დაგ­ვი­წე­რა, „Русское слово“-ც იმი­ტომ და­წე­რა თვი­თონ, რომ დაწყე­ბით კლა­სებ­ში რუ­სუ­ლი ენაც ქარ­თ­ვე­ლი ავ­ტო­რის და­წე­რი­ლი უნ­და ყო­ფი­ლი­ყო. წლე­ბის გან­მავ­ლო­ბა­ში, რუ­სუ­ლი ენა ჩვენ­თ­ვის მე­ო­რე ენა იყო და ჩვე­ნი ავ­ტო­რე­ბი მას სრულ­ყო­ფი­ლად ფლო­ბენ, ზოგს რუ­სუ­ლი სკო­ლა აქვს დამ­თავ­რე­ბუ­ლი. მე ამ სა­კითხს რა­დი­კა­ლუ­რად ვუ­ყუ­რებ, ეს სა­ქარ­თ­ვე­ლოს­თ­ვის წამ­გე­ბი­ა­ნი იქ­ნე­ბა — მო­რა­ლუ­რად, ში­ნა­არ­სობ­რი­ვად. ჩვენ ბო­ლომ­დე ვიბ­რ­ძო­ლებთ, რომ ასე არ მოხ­დეს.
რუ­სუ­ლი ენის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბიც ჩვე­ნი, ქარ­თ­ვე­ლი ავ­ტო­რე­ბის მი­ერ უნ­და და­ი­წე­როს. ამა­ზე გვი­პა­სუ­ხეს, რომ თუ სტან­დარ­ტის მი­ხედ­ვით უცხო­ე­ლი და­წერს, უარს ვერ ეტყ­ვი­ან. ეს უკ­ვე ცუ­დი ტენ­დენ­ციაა.
20 წლის წინ ჩვენ რომ და­ვიწყეთ სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ებ­ზე მუ­შა­ო­ბა, კოლ­მო­გო­რო­ვის წიგ­ნი იყო მა­თე­მა­ტი­კა­ში, მა­შინ ამ­ბობ­დ­ნენ, რომ ვერ ვხე­დავთ სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში მა­თე­მა­ტი­კის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლოს დამ­წერ ავ­ტო­რებ­სო. ჩვენ კი ვამ­ტ­კი­ცებ­დით, რომ სა­ქარ­თ­ვე­ლო არის მუს­ხე­ლიშ­ვი­ლი­სა და ვე­კუ­ას სამ­შობ­ლო. ქარ­თ­ველ­მა მა­თე­მა­ტი­კო­სებ­მა და­წე­რეს და გა­მო­ვე­ცით კი­დეც ევ­რო­პუ­ლი დო­ნის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი.
8. არა­ქარ­თუ­ლე­ნო­ვა­ნი სკო­ლე­ბის ვჳჳ-ხჳჳ კლა­სე­ბი სწავ­ლო­ბენ არაგ­რი­ფი­რე­ბუ­ლი სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბით. გა­მო­დის, რომ არა­ქარ­თუ­ლე­ნო­ვა­ნი სკო­ლე­ბი სხვა პროგ­რა­მით სწავ­ლო­ბენ, ქარ­თუ­ლი სკო­ლე­ბი — სხვა პროგ­რა­მე­ბით. ამას უნ­და და­რე­გუ­ლი­რე­ბა. ად­რე ეს სკო­ლე­ბი იყო: აზერ­ბა­ი­ჯა­ნუ­ლი, რუ­სუ­ლი და სომ­ხუ­რი. ჩვენ მი­ვაღ­წი­ეთ იმას, რომ გამ­ხ­და­რი­ყო: აზერ­ბა­ი­ჯა­ნუ­ლე­ნო­ვა­ნი, რუ­სუ­ლე­ნო­ვა­ნი და სომ­ხუ­რე­ნო­ვა­ნი. რა გან­ს­ხ­ვა­ვე­ბაა? სკო­ლა უნ­და იყოს ქარ­თუ­ლი, რაც ნიშ­ნავს იმას, რომ იყოს ქარ­თუ­ლი პროგ­რა­მა, სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო — ქარ­თუ­ლი სკო­ლის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლოს იდენ­ტუ­რი, ქარ­თუ­ლი სა­ა­თობ­რი­ვი ბა­დე და სხვ. მა­გა­ლი­თად, აზერ­ბა­ი­ჯან­ში ქი­მი­ის სწავ­ლე­ბა იწყე­ბა მეშ­ვი­დე კლას­ში, სა­ქარ­თ­ვე­ლოს სკო­ლებ­ში კი — მერ­ვე კლა­სი­დან. ქი­მი­ის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო აზერ­ბა­ი­ჯა­ნი­დან შე­მო­ი­ტა­ნეს, რად­გან ჩვე­ნი არ იყო გრი­ფი­რე­ბუ­ლი.  ასე­ვე შე­მო­ი­ტა­ნეს ფი­ზი­კის და მა­თე­მა­ტი­კის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი სომ­ხე­თი­დან, რუ­სე­თი­დან, აზერ­ბა­ი­ჯა­ნი­დან, რომ­ლებ­საც მო­ა­ყო­ლეს თა­ვი­ან­თი ქვეყ­ნე­ბის ტენ­დენ­ცი­უ­რად და­წე­რი­ლი ის­ტო­რი­ის სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბი, სა­დაც წე­რია — ვინ არის შე­ნი პრე­ზი­დენ­ტი? პა­სუ­ხი მარ­ტი­ვია: პუ­ტი­ნი, ალი­ე­ვი... ასე­თი პო­ლი­ტი­კით ჩვე­ნი ეროვ­ნუ­ლი ინ­ტე­რე­სე­ბი ზა­რალ­დე­ბა. ნუ ვი­ზამთ ამას.
9. სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის ელექ­ტ­რო­ნუ­ლი ვერ­სი­ე­ბის და­ცუ­ლო­ბა­ზე შევ­თან­ხ­მ­დით. მი­ვი­ღეთ გარ­კ­ვე­უ­ლი თან­ხ­მო­ბა უცხო­უ­რი ორ­გა­ნი­ზა­ცი­ე­ბი­და­ნაც.
სხვა პრობ­ლე­მებ­ზე მო­მა­ვალ­ში ვი­სა­უბ­როთ.“


***
გა­ნათ­ლე­ბის მი­ნის­ტ­რ­მა ალექ­სან­დ­რე ჯე­ჯე­ლა­ვამ სა­ხელ­მ­ძღ­ვა­ნე­ლო­ე­ბის ბიზ­ნე­სის ის­ტო­რია სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში, პი­რო­ბი­თად, სამ ეტა­პად და­ყო. პირ­ვე­ლი ორი, თა­ვი­სი მიღ­წე­ვე­ბი­თა და შეც­დო­მე­ბით, უკ­ვე გავ­ლი­ლია. ახა­ლი — მე­სა­მე ეტა­პი რომ წარ­მა­ტე­ბით დას­რულ­დეს, აუცი­ლე­ბე­ლია გა­მომ­ცე­მელ­თა 20-წლი­ა­ნი გა­მოც­დი­ლე­ბის გა­ზი­ა­რე­ბა და დაშ­ვე­ბუ­ლი შეც­დო­მე­ბის აღი­ა­რე­ბა. სა­მი­ნის­ტ­რო­სა და გა­მომ­ცემ­ლებს შო­რის თა­ნამ­შ­რომ­ლო­ბა რომ შედ­გეს, გა­ნათ­ლე­ბის სა­მი­ნის­ტ­რომ, გა­მომ­ცე­მელ­თა და­კარ­გუ­ლი ნდო­ბის აღ­სად­გე­ნად, ქმე­დი­თი ნა­ბი­ჯე­ბი უნ­და გა­დად­გას.

11(925)N